مدل مفهومی رهبری آموزشی در مدارس نوظهور: زیست بوم های یادگیری پویا و آینده محور

رهبری آموزشی مدارس نوظهور، به عنوان رویکردی نوین در هدایت و راهبری مدارس، معطوف به پاسخ گویی نظام مند به تحولات شتابان فناورانه، اجتماعی و شناختی در آموزش معاصر است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر شناسایی ابعاد و مولفه های رهبری آموزشی مدارس نوظهور و ارائه مدلی مفهومی برای راهبری موثر این مدارس است. پژوهش با رویکرد کیفی و به روش تحلیل محتوای کیفی استقرایی انجام شد. میدان پژوهش را استادان خبره مدیریت آموزشی در سطح کشور در بازه زمانی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ تشکیل دادند که با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند ملاک محور و تا دستیابی به اشباع نظری انتخاب شدند و در نهایت، ۲۱ نفر به عنوان مشارکت کننده در پژوهش حضور یافتند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته گردآوری شد. تحلیل داده ها با استخراج واحدهای معنا، تولید کدهای اولیه، شکل دهی مقوله های اصلی و انتزاع مضامین فراگیر انجام گرفت و اعتباریابی یافته ها با تاکید بر راهبرد مثلث سازی در سه سطح صورت پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد الگوی رهبری آموزشی مدارس نوظهور در زیست بوم های یادگیری پویا و آینده محور مبتنی بر هفت بعد اصلی است؛ شامل رهبری چشم اندازمحور و آینده نگر، رهبری یادگیری و تحول تدریس، رهبری فناورانه و هوشمند، رهبری مشارکتی و توزیعی، رهبری امنیت شبکه داده ها، رهبری برنامه ریزی راهبردی و رهبری اخلاقی و مراقبتی. در مجموع، نتایج حاکی از آن است که الگوی پیشنهادی می تواند مدیران آموزشی را در ارتقای پویایی، انعطاف پذیری و بالندگی مدارس نوظهور یاری رساند.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، مدارس نوظهور ، مدل مفهومی ، زیست بوم های یادگیری