الگوی توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران با رویکرد پویایی شناسی سیستم ها

پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل موثر بر توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران و ارائه الگویی جامع با بهره گیری از رویکرد پویایی سیستم انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی _ تحلیلی است که با شناسایی متغیرهای کلیدی شناسایی شده و روابط آن ها در قالب نمودارهای علت-معلولی و الگوهای حالت-جریان مورد بررسی قرار گرفته اند. الگو طراحی شده شامل شش حلقه بازخورد مثبت و یک حلقه بازخورد منفی است که به صورت جامع پیچیدگی روابط میان عواملی نظیر سرمایه گذاری، کیفیت خدمات درمانی و تبلیغات بین المللی را تبیین می کند. به منظور ارزیابی صحت و کارآمدی الگو، فرآیند اعتبارسنجی با استفاده از تحلیل حساسیت، آزمون شرایط حدی و مقایسه آن با داده های واقعی صورت پذیرفت. یافته ها حاکی از آن بود که الگوی ارائه شده قادر به شبیه سازی رفتار سیستم و پیش بینی تاثیر سیاست های مختلف است. همچنین برای سنجش کارایی الگو، سه سناریوی کلیدی شامل افزایش تبلیغات بین المللی، ارتقاء تسهیلات پزشکی و بهبود امنیت و رفاه عمومی تحلیل شدند. نتایج نشان داد ارتقای تسهیلات پزشکی بیشترین تاثیر را در جذب گردشگران سلامت و افزایش رضایت آن ها داشته است. این موضوع بیانگر اهمیت سرمایه گذاری هدف مند در زیرساخت های درمانی و به کارگیری تبلیغات موثر است که ابزاری برای تقویت حلقه های بازخورد مثبت در سیستم گردشگری سلامت تلقی می شود. الگوی طراحی شده پژوهش می تواند ابزار کاربردی برای سیاست گذاران در راستای دستیابی به توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گردشگری سلامت ، پویایی شناسی سیستم ها ، مدل حالت-جریان ، توسعه پایدار ، تبلیغات بین المللی