الگوهای گذران اوقات فراغت جوانان استان سمنان: یک مطالعه کیفی

مقدمه: اوقات فراغت، به مثابه عرصه ای برای معناسازی و بازسازی هویت، در بافت جوامع در حال گذار از اهمیت کیفی ویژه ای برخوردار است. این مطالعه با هدف کشف تجربه زیسته و معناهای ذهنی جوانان استان سمنان از اوقات فراغت و واکاوی چگونگی تعامل آنان با محدودیت های ساختاری انجام شد. روش: این مطالعه کیفی با روش تحلیل مضمون (تماتیک) انجام شد. داده ها از طریق ۳۵ مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با جوانان ۱۸ تا ۳۶ ساله ساکن مناطق شهری و روستایی استان سمنان گردآوری و مطابق الگوی شش مرحله ای براون و کلارک تحلیل شدند. یافته ها: تحلیل داده ها منجر به استخراج هفت مضمون اصلی شد: معناشناسی بومی و تعارض آمیز فراغت، الگوهای فعالیتی متاثر از جنسیت و طبقه، فراغت به مثابه مکانیسم جبران روانی، ساختار محدودکننده اقتصادی و جغرافیایی، تفاوت های بنیادین جنسیتی همراه با نظارت و مقاومت، نقش پارادوکسیکال فضای مجازی، و موانع چندلایه اقتصادی، فرهنگی و زیرساختی. یافته ها نشان داد فراغت برای جوانان سمنانی صرفا زمان آزاد نیست، بلکه عرصه ای برای مذاکره، مقاومت خرد و بازتعریف هویت در مواجهه با ساختارهای محدودکننده است. بحث: پژوهش حاضر نشان می دهد تجربه فراغت، بازتابی پیچیده از تقاطع جنسیت، طبقه و جغرافیا است و در بافت میانی استان سمنان به میدانی برای اعمال عاملیت خلاقانه بدل شده است. این درک، لزوم گذار از سیاست گذاری متمرکز و یک سویه به سمت تسهیلگری و توانمندسازی ابتکارات خودجوش جوانان را برای تدوین برنامه های فراغتی عادلانه و موثر گوشزد می کند.

کلیدواژه ها:

Leisure Time ، Youth ، Lifestyle ، Thematic Analysis ، Semnan Province ، اوقات فراغت ، جوانان ، سبک زندگی ، تحلیل تماتیک ، استان سمنان