<span lang="FA">روان شناسی و سیاست؛ تحلیل روان شناختی گرایش های سیاسی دانشجویان دانشگاه های تهران

با اهمیت یافتن روزافزون نقش عوامل روان شناختی در تصمیم گیری های سیاسی، تبیین و سنجش تاثیر عوامل روان شناختی بر گرایش های سیاسی در جوامع مختلف به صورت جدی مورد توجه قرار گرفته است، ازهمین رو در این مقاله پس از تبیین چهارچوبی برای فهم و تبیین تاثیر عوامل روان شناختی بر گرایش های سیاسی به سنجش و آزمون تجربی آن در دانشجویان دانشگاه های تهران به عنوان جامعه آماری مورد مطالعه پرداخته شده است. سوال اصلی این است که عوامل روان شناختی چه تاثیری بر گرایش های سیاسی دانشجویان دانشگاه های تهران داشته است؟ در پاسخ به این سوال بر این فرضیه تاکید می شود که بین تیپ شخصیتی دانشجویان دانشگاه های تهران براساس ویژگی های ابعاد شخصیت و هوش هیجانی و گرایشات سیاسی آن ها ارتباط معناداری وجود دارد. برای آزمون فرضیه از الگوی سنجش خودساخته با ترکیبی از الگوی سنجش ابعاد شخصیت گلدبرگ و هوش هیجانی بار-آن و پرسش نامه هشت ارزش سیاسی استفاده شده است. تجزیه وتحلیل نتایج ۳۸۰ پرسش نامه کامل و معتبر به دست آمده نشان می دهد که شاهد هم بستگی قابل قبول (۶۸۴/۰) با سطح معناداری ۳۱۶/۰ بین عوامل روان شناختی و گرایشات سیاسی دانشجویان دانشگاه های تهران هستیم که به معنی تاثیرگذاری قوی عوامل روان شناختی، به ویژه هوش هیجانی بر گرایشات سیاسی این دانشجویان است.

کلیدواژه ها:

"گرایش های سیاسی" ، "روانشناسی سیاسی" ، "تیپولوژی سیاسی" ، "ابعاد شخصیت" ، "هوش هیجانی"