تحلیل روان شناختی مفهوم پذیرش در دعای سی وسوم صحیفه سجادیه

سابقه و هدف: باوجود اهمیت مفهوم پذیرش در روان شناسی، بررسی نظام مند آن در متون دینی، به ویژه صحیفه سجادیه، کمتر انجام شده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی مفهوم پذیرش براساس صحیفه سجادیه انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل مضمون استقرائی بود. جامعه آماری شامل همه دعاهای صحیفه سجادیه بود که دعای ۳۳ بهشیوه هدفمند انتخاب و جهت انجام تحلیل، نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۴ استفاده شد. یافته ها: یافته ها پس از کدگذاری، حاکی از شناسایی ۱۶ مضمون بود که این مضامین در نهایت در ۴ مضمون اصلی: ۱- مراحل پذیرش، ۲- آثار شناخت انتخاب الهی، ۳- آثار عدم شناخت انتخاب الهی و ۴- آثار پذیرش، قرار گرفت. برای ارزیابی کیفی روایی محتوا از دیدگاه ۱۱ متخصص استفاده شد. نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) بهترتیب ۷۹/۰ و ۸۹/۰ بهدست آمد. استنتاج: این مطالعه نشان داد در نگاه امام سجاد علیه السلام، پذیرش، صرفا یک فرایند روان شناختی برای کنارآمدن با دشواری های اجتنابناپذیر زندگی نیست، بلکه رویکردی معنابخش و تعالی بخش است که با تکیه بر علم و قدرت پروردگار، دشواری های زندگی را به فرصتی برای تعالی و تکامل معنوی و بستری برای شکوفایی فضایل انسانی بدل می سازد.

کلیدواژه ها:

Acceptance ، Psychological flexibility ، Sahifa Sajjadiya ، Thirty-third prayer ، انعطاف پذیری روان شناختی ، پذیرش ، صحیفه سجادیه ، دعای سی وسوم