پدیدارشناسی نقش شبکه استانی زاگرس در همبستگی اجتماعی با تاکید بر عدالت شناسایی

ادبیات عدالت رسانه ای در ایران، پیوند آن با همبستگی اجتماعی را عمدتا به توزیع محتوا یا دسترسی تقلیل داده و از فهم کیفی سازوکارهای بازشناسی در سطح تجربه زیسته غفلت کرده است. این خلا در بسترهای چندفرهنگی که حساسیت های هویتی با نظم نمادین درهم تنیده اند، برجسته تر می شود. از اینرو، پژوهش حاضر با هدف واکاوی این پیوند، تجربه زیسته نخبگان کلان شهر کرمانشاه از شبکه استانی زاگرس را در پرتو نظریه عدالت به مثابه بازشناسی اکسل هونت و از رهگذر روش پدیدارشناسی کلایزی مطالعه می کند. داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با ۱۰ نفر از خبرگان حوزه های علوم سیاسی، جامعه شناسی، تاریخ و مدیریت گردآوری و بر اساس مراحل هفت گانه کلایزی تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد ادراک همبستگی، سازه ای چندوجهی و درهم تنیده با ضرورت «دیده شدن» و «ارزش گذاری متقابل» است، اما وضعیت موجود کرمانشاه ذیل مفهوم «بازشناسی ناقص» صورتبندی می شود: یعنی توقف در سطوح عاطفی و حقوقی بازشناسی و عدم تحقق سطح سوم یعنی ارزش گذاری فعال بر تفاوت ها. مشارکت کنندگان با باور به نقش ویژه شبکه استانی، از راهکارهای اصلی تحول در عرصه همبستگی را الگوی «تکثرگرایی هدفمند» ترسیم می کنند که با تمرکز بهتر بر مولفه های عدالت شناسایی، کنش گری مسئله محور و مدیریت مسئولانه تر تنوع فرهنگی، شبکه زاگرس را به «پلتفرمی شناساگر» ارتقا می دهد. در نهایت مقاله با مفهوم سازی «بازشناسی ناقص» و «سرمایه بازشناسی نهفته»، نظریه هونت را بسط داده و نشان می دهد که همبستگی در جوامع چندفرهنگی، بدون نهادینه سازی بهتر عدالت شناسایی در نهادها بخصوص رسانه، به همزیستی تقلیل می یابد.

کلیدواژه ها:

همبستگی اجتماعی ، عدالت شناسایی ، شبکه استانی زاگرس ، کرمانشاه ، تکثرگرایی هدفمند