معنای معلم بودن با تکیه بر نظر ویتگنشتاین

لودویگ ویتگنشتاین به عنوان یکی از فیلسوفان مهم قرن بیستم با تجربه ای که از معلمی دارد و با توجه به اینکه این تجربه نقش بنیادینی در شکل گیری نگرش متاخر او داشته است، می تواند در خلال نظریاتش راهنمای دیگران برای معلم شدن باشد. ویتگنشتاین در تجربه ی تدریس دریافت که معنا و فهم نه از طریق تعریف، بلکه از راه کاربرد، تمرین و نمونه دادن شکل می گیرند و این دریافت بعدها به هسته ی نظریه ی او درباره پیروی از قاعده و بازی های زبانی تبدیل شد. معلمی برای ویتگنشتاین صرفا شغل نبود، بلکه نحوی هماهنگی در عمل بود که او آن را هم سنگ معنویت می دانست. فهم معلمی به مثابه تشخیص و اجرای قواعد در بستر موقعیت های متغیر، با تکیه بر شباهت های خانوادگی، نقش بنیادین ایمان و اعتماد در یادگیری، توجه به جزئیات زنده ی کلاس درس، هم سنگ دانستن معلمی کردن و فلسفه ورزی و در نهایت یادگرفتن در کنار یاددادن از جمله آموزه هایی است که ویتگنشتاین در مورد معلم بودن به ما می دهد. در مقاله ی پیش رو تلاش برای آن است تا آموزه هایی از فیلسوف بزرگ قرن بیستم برای معلم بودن ارائه شود.

کلیدواژه ها:

ویتگنشتاین ، فلسفه تعلیم و تربیت ، معلم ، آموزش