پیش بینی درگیری تحصیلی براساس سبک زندگی مجازی محور با نقش میانجی سرمایه اجتماعی

این پژوهش با هدف پیش بینی درگیری تحصیلی براساس سبک زندگی مجازی محور با نقش میانجی سرمایه اجتماعی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نوع مطالعات همبستگی و روش تحلیل از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم شهرستان سرپلذهاب در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود، که ۲۴۰ نفر از میان آن ها با نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش برای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه درگیری تحصیلی (ریو، ۲۰۱۳)، پرسشنامه سبک زندگی مجازی محور (طاهری، ۱۳۹۳) و پرسشنامه سرمایه اجتماعی (پایوا و همکاران، ۲۰۱۴) بود. تحلیل داده ها با روش مدل یابی معادلات ساختاری و استفاده از نرمافزارهای AMOS و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد مدل مطرح شده از برازش خوبی برخوردار است (۰۲۰ /۰=RMSEA ۹۶۳,/۰=CFI، ۹۳/۳= X۲/df و ۰۵/۰>P). یافته ها نشان داد سبک زندگی مجازی محور بر درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر تاثیر مستقیم و معناداری دارد (۳۵۵/۰=β). همچنین، سرمایه اجتماعی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر، تاثیر مثبت و معناداری داشت (۴۱۳/۰=β). سبک زندگی مجازی محور به طور غیرمستقیم و از طریق سرمایه اجتماعی اثر معناداری بر درگیری تحصیلی دارد (۱۹۲/۰=β و ۰/۰۰۱=P). براساس نتایج پژوهش حاضر، برای ارتقای درگیری تحصیلی دانش آموزان پیشنهاد می شود، نهادهای آموزشی بخصوص مدارس، برنامه های آموزشی و کارگاه های مهارتی برگزار کنند تا به آموزش نحوه استفاده موثر از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی بپردازند، و با تقویت سرمایه اجتماعی و ایجاد یک فضای حمایتی آنلاین به افزایش درگیری تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

درگیری تحصیلی ، سرمایه اجتماعی ، سبک زندگی مجازیمحور ، دانش آموزان