مروری بر رویکردهای نظری مرتبط با استفاده مجدد از اراضی خاکستری و قهوه ای شهری وتاثیر آن بر توسعه پایدار شهری

در بسیاری از شهرها اراضی متروکه و بایر فرم و کارکردی جدید مورد بهره برداری قرار می گیرند؛ این فرم در واقع پاسخ به یکی از مشکلات مهم برنامه زمین در شهرهای امروزی است که منجر به کمبود زمین در راستای تامین نیازهای جدید و توسعه شهری گردیده است. در شرایطی این چنین نمی توان به سادگی، عملکرد و کاربری زمین را تغییر داد؛ لذا در سال های اخیر با توجه به محدودیت های زمین برای توسعه شهرها و همچنین مشکلات حاصل از رشد بی­رویه و پراکنده شهرها، باز توسعه اراضی به عنوان یک رویکرد مطرح با تاکید بر توسعه درونی به دنبال پاسخگویی به مشکلات فراوان شهرسازی و شهرنشینی معاصر است. هدف از این پژوهش بررسی پتانسیل اراضی خاکستری مناطق شهری و بررسی رویکرد نظری مرتبط با استفاده مجدد از اراضی قهوه ای و اراضی خاکستری است. همچنین به بررسی و تحلیل سیر تاریخی آن در قالب توسعه پایدار شهری پرداخته است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی بوده است. نتایج نشان داد، با توجه به ایجاد ناپایداری شهری و مشکلات پیش آمده برای شهرها؛ همچنین موضوع کمبود زمین و آلودگی بخشی از اراضی شهری در حال حاضر موضوع اراضی خاکستری و استفاده مجدد از این اراضی، به عنوان یکی از مهم ترین موضوعات در رسیدن به توازن بین محلات و مناطق شهری و توسعه پایدار به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

رویکرد ، برنامه ریزی شهری ، اراضی خاکستری ، توسعه پایدار