رسانه های جمعی و منفعت عمومی: سازوکارهای رسانه ای در کاهش نابرابری های توسعه انسانی

نابرابری های توسعه انسانی یکی از موانع اصلی جوامع کنونی در مسیر تامین منافع عمومی و تحقق عدالت اجتماعی است. این نابرابری ها عمدتا ماحصل نبود فرصت­های برابر در کسب قابلیت­های اساسی در زمینه­های آموزش، سلامت و درآمد برای همه افراد جامعه است. اهمیت این نابرابری­ها ازآن جهت است که گسترش آن موجب افزایش فقر، تضعیف انسجام داخلی و درنهایت شکل­گیری نارضایتی و تنش­های اجتماعی خواهد شد. در این میان، باوجود تغییر و تحولات گسترده حوزه رسانه، رسانه­های جمعی و به­ویژه رادیو و تلویزیون همچنان ظرفیت زیادی برای تامین منافع عمومی از طریق ارائه محتوای مناسب برای ایجاد قابلیت­های اساسی و کاهش نابرابری­های انسانی دارند. لذا، پژوهش حاضر به عنوان یک پژوهش کیفی باهدف شناسایی سازوکارهای رسانه­ای صداوسیما برای کاهش نابرابری­های توسعه انسانی در ایران صورت گرفته است. استراتژی پژوهش، داده­بنیاد بوده و جامعه پژوهشی آن شامل خبرگان دانشگاهی و اجرایی حوزه­های رسانه و مدیریت دولتی بودند که احاطه لازم به موضوعات توسعه را نیز داشتند. شیوه نمونه­گیری در این تحقیق، نمونه­گیری نظری بوده و از مصاحبه نیمه­ساختاریافته برای جمع­آوری داده­ها استفاده شده است. یافته­های این پژوهش، پنج سازوکار اعتمادسازی، مدیریت تولید پیام، مدیریت پخش پیام، مدیریت منابع سازمانی و تقویت همکاری­های نهادی را به عنوان سازوکارهای اصلی رسانه جمعی صداوسیما برای کاهش نابرابری­های توسعه انسانی در ایران شناسایی نمود.

کلیدواژه ها:

رسانه های جمعی ، منفعت عمومی ، نابرابری ، داده بنیاد ساخت گرا