اثربخشی آموزش ذهن آگاهی نوجوان محور بر اجتناب تجربه ای، نشخوار خودانتقادی در نوجوانان دختر دارای اضطراب اجتماعی

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش ذهن آگاهی نوجوان محور بر اجتناب تجربه ای، نشخوار خودانتقادی در نوجوانان دختر دارای اضطراب اجتماعی است. روش: مطالعه حاضر به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری از تمامی نوجوانان دختر در حال تحصیل در مقطع متوسطه دوم ناحیه دو استان اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بودند. نمونه پژوهش متشکل از ۳۰ نوجوان دختر مبتلا به اضطراب اجتماعی بود که با بهره گیری از پرسشنامه اضطراب اجتماعی (کانور و همکاران، ۲۰۰۰) از میان دانش آموزان مدرسه امیرالمومنین به روش هدفمند انتخاب، و به صورت جایگزینی تصادفی در گروه های از پیش تعیین شده، در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. شرکت کنندگان در هر دو گروه به پرسشنامه های اجتناب تجربه ای (گومز و همکاران، ۲۰۱۱) و نشخوار خودانتقادی (اسمارت و همکاران، ۲۰۱۶) در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری پاسخ دادند. یافته ها: جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود که آموزش ذهن آگاهی نوجوان محور بر اجتناب تجربه ای و نشخوار خودانتقادی در نوجوانان دختر دارای اضطراب اجتماعی موثر بوده و در دوره پیگیری اثرات از پایداری برخوردار بوده است(۰۰۱/۰>p). نتیجه گیری: توصیه می شود، آموزش ذهن آگاهی نوجوان محور توسط متخصصان سلامت روان، مشاوران مدرسه در کارگاه های مهارت آموزی و جلسات مشاوره گروهی در مدارس و مراکز مربوط کار شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی نوجوان محور ، اجتناب تجربه ای ، اضطراب اجتماعی ، نشخوار خودانتقادی