مقایسه گرایش به طلاق، رضایت جنسی، سرخوردگی زناشویی و تمایز خود در زوجین متقاضی طلاق بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی

هدف: این پژوهش بررسی و تبیین تفاوت های گرایش به طلاق، دلزدگی زناشویی، تمایزیافتگی خود و رضایت جنسی بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی (مدت زمان ازدواج، وضعیت اقتصادی، سطح تحصیلات و جنسیت) در میان زوج های متقاضی طلاق بود. روش: پژوهش علی مقایسه ای با نمونه گیری هدفمند انجام شد. داده ها در سال های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ از ۴۲۶ نفر (۲۱۳ زوج) مراجع دفتر کاهش طلاق شهر شیراز گردآوری شد. پرسش نامه های استاندارد شامل مقیاس گرایش به طلاق، مقیاس رضایت جنسی، مقیاس تمایزیافتگی خود و مقیاس سرخوردگی زناشویی استفاده شدند. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه و t مستقل تحلیل شدند. یافته ها: گرایش به طلاق (۰۱۳/۰P=) و سرخوردگی زناشویی (۰۰۷/۰P=) در زوج های با مدت ازدواج بیشتر بالاتر بود. رضایت جنسی در اوایل ازدواج بیشتر بود (۰۰۲/۰P=). تمایزیافتگی تفاوت معناداری نداشت (۰۵/۰P>). افراد با وضعیت اقتصادی بهتر رضایت جنسی بالاتری داشتند (۰۱/۰P<). تحصیلات بالاتر با رضایت جنسی (۰۰۱/۰P<) و تمایزیافتگی (۰۰۳/۰P=) همراه بود. مردان در تمایزیافتگی (۰۱/۰P=) و رضایت جنسی (۰۲/۰P=) نمرات بالاتری داشتند و زنان سرخوردگی بیشتری گزارش کردند (۰۰۵/۰P=). تفاوت معناداری در گرایش به طلاق بین دو جنس نبود (۰۹/۰P=). نتیجه گیری: عوامل جمعیت شناختی در کیفیت روابط زناشویی نقش دارند و تفاوت های جنسیتی باید در مداخله­ های روان ­درمانی و مشاوره موردتوجه باشند. همچنین بررسی متغیرهای پنهان فرهنگی و روانی در پژوهش های آینده ضروری است.

کلیدواژه ها:

تمایز یافتگی خود ، گرایش به طلاق ، رضایت جنسی ، سرخوردگی زناشویی ، طلاق ، زوجین