بازنمایی روایت سرطان کولورکتال و پیامدهای آن در فیلم

بیان مسئله: روایت، شیوه ای بنیادین برای معنا بخشیدن به تجربه های انسانی است. یکی از این تجربه ها، روایت بیماری بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال است. این بیماران با چالش های جسمانی، روانی و اجتماعی متعددی روبه رو هستند. روایت این بیماری قابلیت بازنمایی در قالب فیلم را دارد. فیلم، هنگامی که بر روایت واقعی تکیه می کند، ظرفیت منحصربه فردی در بازنمایی تجربه زیسته بیماران و ایجاد همدلی در مخاطب پدید می آورد. پژوهش حاضر می کوشد از طریق گفت وگو عمیق با بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال و جراح آنان، به تحلیل و بازنمایی این روایت ها بپردازد و چگونگی بهره گیری از روایت در فیلم را به عنوان ابزاری موثر برای ارتقای آگاهی عمومی و تغییر نگرش نسبت به این بیماری بررسی کند. هدف پژوهش: این پژوهش بر بهره گیری از روایت های بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال و جراح آنان تمرکز دارد تا در قالب فیلم های داستانی و آموزشی، زمینه ی آگاهی بخشی و بازنمایی تجربه های زیسته ی آنان فراهم شود. سوال پژوهش: این پژوهش می کوشد به این پرسش پاسخ دهد که؛ روایت های بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال و جراح آنان چگونه می تواند در قالب فیلم های داستانی و آموزشی بازنمایی شوند؟ روش پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد روایت پژوهی است. نمونه گیری مبتنی بر گفت وگوهای عمیق با ۱۰۰ بیمار در دسترس است که طی سه ماه در کلینیک کولورکتال جراح مربوطه انجام شده است. تحلیل داده ها با بهره گیری از روش تحلیل روایت صورت گرفت. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که روایت فیلم آگاهی بخش درباره ی سرطان کولورکتال باید بر سه محور اساسی استوار باشد: بازنمایی واقع گرایانه تجربه های زیسته بیماران، شیوه ی انتقال اطلاعات و توضیحات تخصصی توسط جراح و برجسته سازی نقش محوری خانواده در مدیریت چالش های بیماری. توجه به این سه محور در تولید فیلم های داستانی و آموزشی می تواند به ارتقای آگاهی عمومی نسبت به این بیماری کمک کند.

کلیدواژه ها:

سرطان کولورکتال (CRC) ، بازنمایی در فیلم ، روایت پژوهی ، استومی