بررسی تاثیر محافظه کاری حسابداری بر خوانایی گزارشگری مالی

هدف: محافظه کاری حسابداری همانند حاکمیت شرکتی عمل کرده و هزینه های نمایندگی را کاهش می دهد. محافظه کاری شرطی فرآیندهای گزارشگری حسابداری هستند که ارزش دفتری را فقط در شرایط نامطلوب کاهش می دهد. هدف از استفاده روش های محافظه کارانه در حسابداری، انگیزه هایی باشد که شرکت در شرایط ابهام به دنبال تحقق آنها است. یکی از شرایط حاصل از پیش بینی ها بر اساس اطلاعات موجود، خوانا بودن گزارش های مالی افشاء شده است در این پژوهش سعی می شود تاثیر محافظه کاری (شرطی) بر خوانایی گزارشگری مالی بررسی شود. روش: برای نیل به هدف پژوهش از اطلاعات مالی نمونه ۱۲۹ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بر اساس روش غربال گری سیستماتیک و روش رگرسیون چند متغیره استفاده شد. دوره زمانی این پژوهش ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ است. یافته ها: یافته ها نشان داد محافظه کاری شرطی تاثیر منفی و معناداری بر خوانایی گزارشگری مالی دارد. اگر محافظه کاری شرطی بیشتر شود خوانایی گزارش های مالی ضعیف تر شده و شفافیت و مربوط بودن اطلاعات کاهش می یابد. نتیجه گیری: شواهد حاکی از آن است که در شرکت های ایرانی اعمال رویه هایی مانند قاعده اقل بهای تمام شده به عنوان مصادیق محافظه کاری شرطی، منجر به خوانایی کمتر گزارش های مالی می شود. به عبارت دیگر وجود سیستم حسابداری محافظه کارانه در شرکت های نمونه منجر به کاهش ارائه اطلاعات و همچنین کاهش قابلیت فهم بازار می شود.

کلیدواژه ها:

خوانایی ، محافظه کاری حسابداری ، گزارشگری مالی