بررسی اثر احساس آنومی با میانجی گری بی ثباتی اجتماعی، کنترل اجتماعی و گرایش به کجروی بر جرم

جوانان به مثابه نیروی فعال و پویای جامعه و درهم تنیدگی شرایط کنونی و آینده خود با مختصات جامعه از کم و کیف وضعیت ساختاری اثرپذیری بیشتری از خود نشان می دهند به همین سبب در مواجهه با برخی از مسائل اجتماعی در مقابل جریان های آسیب زای اجتماعی، آسیب پذیرتر به نظر می رسند. یکی از این مسائل ساختاری وضعیت آنومی اجتماعی است که می تواند با ایجاد احساس بی ثباتی اجتماعی، کاهش کنترل اجتماعی و تعهد سبب تقویت گرایش کج روانه و در نهایت ارتکاب به جرم از جانب آنان فراهم نماید. این پژوهش از نوع تحقیقات علی مقایسه ای است که با هدف بررسی رابطه بین احساس آنومی و ارتکاب جرم و با استفاده از روش پیمایشی انجام شده است، جامعه آماری تحقیق، جوانان پسر مجرم و عادی ۱۸ تا ۳۰ ساله شهر ایلام می باشند. یافته ها نشان می دهند که میانگین احساس آنومی و گرایش به کج روی در بین جوانان مجرم نسبت به جوانان عادی بیشتر است. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون لوجستیک پس رونده نشان می دهند که متغیرهای مستقل احساس آنومی، کنترل اجتماعی و گرایش کج روانه در مجموع ۲۵ درصد از متغیر وابسته مجرم بودن را تبیین می کنند. همچنین مدل توانسته است به میزان ۶/۷۴ درصد افراد مجرم و عادی را به درستی تفکیک کنند. تحلیل یافته های تحقیق نشان می دهد که با افزایش احساس آنومی و گرایش کج روانه و همچنین با کاهش کنترل اجتماعی احتمال مجرم بودن افراد افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

احساس آنومی ، کنترل اجتماعی ، گرایش کجروانه ، بی ثباتی اجتماعی جرم