بررسی اپیدمیولوژیک و تظاهرات بالینی مسمومیت با گیاه تاتوره در بیماران بستری بیمارستان امام رضا(ع) مشهد طی سال های ۱۳۹۲–۱۴۰۲

زمینه و هدف: با وجود برخی کاربردهای تسکینی گیاه تاتوره (Datura stramonium) در طب سنتی لیکن مصرف خودسرانه آن و یا سوءمصرف و مصرف تفریحی و بلع تصادفی آن به ویژه در کودکان از مهم ترین علل بروز این مسمومیت هستند. بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک و تظاهرات بالینی این مسمومیت می تواند در طراحی راهبردهای پیشگیرانه و افزایش آگاهی عمومی نقش مهمی ایفا کند. روش کار: این مطالعه توصیفی–تحلیلی و مقطعی با هدف بررسی ویژگی های دموگرافیک، اپیدمیولوژیک، علائم بالینی هنگام مراجعه به اورژانس و مدت بستری بیماران مسموم با تاتوره در یک بازه ۱۰ ساله (۱۳۹۲ تا ۱۴۰۲) در بیمارستان امام رضا مشهد انجام شد. داده ها به صورت گذشته نگر از پرونده بیماران استخراج شد. حجم نمونه ۴۷ بیمار بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ و آزمون های تی مستقل و کای اسکوئر انجام شد و سطح معنی داری کمتر از ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. نتایج: در مجموع ۴۷ بیمار وارد مطالعه شدند که ۳۷ نفر (۷۸٫۷٪) مرد بودند. شایع ترین علت مصرف، بلع تصادفی (۴۰٫۴٪) بود. برگ گیاه شایع ترین بخش مورد استفاده (۷۴٫۵٪) و مصرف خوراکی شایع ترین روش مصرف (۶۱٫۷٪) گزارش شد. بیشترین موارد مسمومیت در فصول تابستان و پاییز (هر کدام ۳۶٫۲٪) مشاهده گردید. بی قراری شایع ترین یافته بالینی (۷۴٫۵٪) بود. دو بیمار (۴٫۳٪) دچار رابدومیولیز شدید CPK> ۵۰۰۰mg/dlشدند. میانگین مدت بستری ۱٫۶۶ روز بود و موردی از مرگ گزارش نشد.

کلیدواژه ها:

مسمومیت ، تاتوره ، آتروپین ، اسکوپولامین