شبیه سازی مصرف انرژی در مجموعه های ورزشی شهر مشهد با استفاده از نرم افزار DesignBuilder

هدف تحقیق بررسی میزان مصرف انرژی در یک مجموعه ورزشی در حال تاسیس در شهر مشهد بوده است. این تحقیق از نوع کاربردی بوده که با استفاده از روش شبیه سازی با نرم افزار DesignBuilder انجام شده است. برای شبیه سازی از روش سناریوسازی استفاده شد. بدین معنا که دو سناریوی وضعیت پایه و حالت بهینه، ملاک عمل قرار گرفت. در وضعیت پایه، شرایط طراحی اولیه مدنظر بوده و در سناریوی بهینه اصول و ضوابط معماری پایدار بر اساس استاندارد LEED ملاک قرار گرفت. همچنین نتایج شبیه سازی با ضوابط مبحث نوزده مقررات ملی ساختمان نیز مقایسه شد. نتایج بیانگر آن بوده که براساس سناریوی حالت پایه، ضریب بار پوسته ساختمان در حدود ۱۲۳۸۸/۳۱ وات بر مترمربع بوده که ۳۳/۴۵ درصد اختلاف را با ضوابط مبحث نوزده ساختمان نشان می دهد. بیش ترین میزان انحراف متعلق به عنصر ساختمانی پنجره های بیرونی (۴۳۵۶/۰۱) و کم ترین میزان نیز مربوط به سقف کنترل نشده (۳۴۰/۳۵) بوده است. مدلسازی نشان داد که کل برق مصرفی ساختمان در طول یک سال و بر اساس سناریوی اول برابر با ۲۳۸۰۰ کیلووات ساعت است که تحت سناریوی دوم ۱۶۷۰۰ کیلو وات در ساعت کاهش می یابد. همچنین، کل انرژی گرمایشی و سرمایشی مورد نیاز در سناریوی اول، به ترتیب ۲۹۰۰۰ و ۱۵۳۰۰ کیلووات در ساعت است که در سناریوی دوم به ۲۴۴۶۰ و ۱۱۹۰۰ کاهش می یابد. گاز مورد نیاز مجموعه نیز در سناریوی اول ۲۸۸۰۰ و در سناریوی دوم ۲۲۲۰۰ برآورد گردیده است. در صورت اجرای سناریوی حالت بهینه، بیش ترین میزان صرفه جویی و کاهش مصرف انرژی در مصرف برق (۳۰/۱٪) رخ می دهد و پس از آن صرفه جویی در سرمایش و صرفه جویی در گرمایش به ترتیب با ۲۲/۲۳٪ و ۱۵/۶۶٪ قرار دارند. در نهایت، مشخص گردید که با اجرای سناریوی دوم می توان انتظار کاهش ۲۲/۶۶ درصدی میزان مصرف انرژی را در طول یکسال در مجموعه ورزشی مورد نظر داشت.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی مصرف انرژی ، اقلیم نیمه خشک ، کاربری ورزشی ، نرم افزار دیزاین بیلدر ، مشهد