مروری بر پیش بینی های نوین در مدیریت استراتژیک: مدل ها، روندها و کاربردها

این پژوهش با رویکرد مرور نظام مند و مبتنی بر دستورالعمل پریسما، به تحلیل و یکپارچه سازی ادبیات پیش بینی در مدیریت استراتژیک می پردازد. در این راستا، ۴۷ مقاله داوری شده منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ بررسی شد و برای تقویت بنیان نظری، از برخی منابع کلاسیک نیز بهره گرفته شد. هدف اصلی پژوهش، تبیین گذار پیش بینی از رویکردهای سنتی مبتنی بر برون یابی آماری به رویکردهای تطبیقی، داده محور و هوشمند، و همچنین شناسایی شکاف های نظری این حوزه است. یافته ها نشان می دهد که ادبیات پیش بینی در سه جریان اصلی توسعه یافته است: مدل های کمی سنتی، آینده نگری و سناریونویسی، و رویکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و کلان داده. از سال ۲۰۱۸ به بعد، تمرکز پژوهش ها به طور فزاینده ای به کاربرد الگوریتم های پیش بینانه در تحلیل ریسک، پیش بینی عملکرد سازمانی و پشتیبانی از تصمیم گیری راهبردی معطوف شده است. با وجود این پیشرفت ها، ادغام نظام مند این رویکردها در چارچوب های نظری مدیریت استراتژیک همچنان محدود باقی مانده است. این پژوهش با ارائه یک چارچوب مفهومی تلفیقی، پیش بینی را به عنوان یک قابلیت راهبردی پویا بازتعریف می کند، نه صرفا یک ابزار تحلیلی. این رویکرد یکپارچه می تواند مبنایی برای تصمیم گیری پیش نگر در محیط های پیچیده و عدم قطعیت محور فراهم کرده و مسیرهای جدیدی را برای پژوهش های آتی در هم راستاسازی فناوری و نظریه مدیریت استراتژیک ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

پیش بینی استراتژیک ، هوش مصنوعی ، تحلیل پیش بینانه ، آینده نگری سازمانی ، تصمیم گیری راهبردی