تاثیر کودهای بیوفسفات طلایی و فسفر معدنی بر عملکرد کمی و کیفی و شاخص های کارایی انرژی دو رقم لوبیا چیتی

به منظور ارزیابی تغذیه تلفیقی کودهای فسفره بر عملکرد، کیفیت دانه و شاخص های کارایی انرژی دو رقم لوبیا چیتی، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه یاسوج به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی، در سه تکرار اجرا شد. تغذیه کودی به عنوان عامل اصلی شامل شاهد (T۱)، ۱۰۰ یا ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار سوپرفسفات تریپل (T۳ ,T۲)، ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار بیوفسفات طلایی به همراه ۳۶۰۰ یا ۷۲۰۰ گرم تیوباسیلوس (T۵ ,T۴) و ترکیب های T۲+T۴ و T۲+T۵ بود. ارقام صدری و E۱۰ نیز به عنوان عامل فرعی انتخاب شدند. نتایج نشان داد تیمار T۲+T۵ با کاهش ۲۶/۵ درصد نسبت به شاهد کمترین اسیدیته خاک را سبب شد. بیشترین محتوای فسفر برگ و دانه به ترتیب از تیمارهای T۲+T۵ و T۲+T۴ حاصل شد که نسبت به شاهد افزایش ۲ برابر و ۱/۴۳ برابر را به همراه داشت. همچنین تیمار T۲+T۵ تعداد غلاف در بوته (۳۶/۱ درصد)، تعداد دانه در بوته (۴۳/۵ درصد)، وزن صد دانه (۱۵ درصد)، عملکرد دانه (۶۲/۹ درصد) و شاخص برداشت (۴۷/۳ درصد) را در مقایسه با شاهد بهبود بخشید. درصد نشاسته و کربوهیدرات نیز متاثر از همین تیمار به میزان ۶۴/۳ درصد و ۴۶/۱ درصد نسبت به شاهد افزایش یافت. بیشترین کارایی مصرف انرژی، بالاترین بهره وری انرژی و بیشترین انرژی خالص نیز مربوط به تغذیه ترکیبی T۲+T۵ بود. از سوی دیگر رقم صدری در اغلب صفات نسبت به E۱۰ برتری داشت. بر اساس نتایج مدیریت تلفیقی فسفر زیستی و معدنی (T۲+T۵) همراه با انتخاب رقم صدری، راهبردی کارآمد برای افزایش بهره وری زراعی و بهینه سازی مصرف انرژی در کشت لوبیا چیتی و کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

Energy productivity ، Integrated phosphorus nutrition ، Energy use efficiency ، Grain carbohydrate ، Grain starch ، بهره وری انرژی ، تغذیه تلفیقی فسفر ، کارایی مصرف انرژی ، کربوهیدرات دانه ، نشاسته دانه