تاثیر تعارض کار-خانواده بر عملکرد معلمان تربیت بدنی با نقش میانجی و تعدیلگر استرس شغلی

علت اهمیت موضوع تعارض در بین معلمان تربیت بدنی این است که عملکرد مطلوب آن ها به صورت مستقیم بر سلامت جسمی و روانی دانش آموزان تاثیر می گذارد. شناخت نقش استرس شغلی نیز در این رابطه می تواند به طراحی مداخلات سازمانی کمک کند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعارض کار-خانواده بر عملکرد معلمان تربیت بدنی استان سمنان با نقش میانجی و تعدیلگر استرس شغلی انجام شد. این مطالعه کاربردی، توصیفی-همبستگی، مقطعی، پیمایشی و همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری همه معلمان تربیت بدنی استان سمنان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود (۳۰۰ نفر). حجم نمونه براساس نظریه کلاین (۲۰۱۴) و تعداد گویه ها بین ۱۰۰ تا ۴۰۰ نفر تخمین زده شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استرس شغلی ساراگی (۲۰۱۱)، عملکرد شغلی بیل و همکاران (۲۰۱۹) و تعارض نتن مایر و همکاران (۱۹۹۶) بود. روایی و پایایی پرسشنامه ها تایید شد. توزیع پرسشنامه ها به شیوه در دسترس بود. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزارهای آماری SPSS نسخه ۲۳ و Smart-PLS نسخه ۴ انجام شد. یافته ها نشان داد که تعارض کار-خانواده بر عملکرد شغلی معلمان تربیت بدنی استان سمنان با نقش تعدیلگر استرس شغلی، تاثیر منفی و معنادار دارد و استرس شغلی نقش میانجی­گر در رابطه بین تعارض خانواده-کار و عملکرد شغلی دارد؛ یعنی بخشی از اثر تعارض خانواده-کار بر عملکرد شغلی منوط به حضور متغیر استرس شغلی است. به طور کلی، استرس شغلی به عنوان مکانیسم کلیدی، بخش درخورتوجهی از تاثیر منفی تعارض خانواده-کار بر عملکرد معلمان تربیت بدنی را توضیح می دهد. این نتایج بر ضرورت مداخلات چند سطحی برای شکستن این چرخه معیوب تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

معلمان ، منابع انسانی ، مدرسه ، ورزش ، عملکرد