تحلیل قابل گذشت یا غیرقابل گذشت بودن بزه نشر اکاذیب رایانه ای در پرتو حقوق کیفری ایران و فقه امامیه

باتوجه به اینکه فضای مجازی به واقعیت مهمی از زندگی بشر امروزی تبدیل شده است، به نحوی که افراد بیشتر اوقات بیداری خود را در آن می گذرانند، بالتبع جرائم که قبلا در فضای حقیقی احتمال تحقق داشتند امکان ارتکاب زیادی در فضای مجازی خواهند یافت، به طوری که هر روزه بزه های مختلفی علیه شخصیت معنوی افراد در این فضا شکل می گیرد و یکی ازبزه های شایع در این فضا، بزه نشر اکاذیب می باشد که در مورد قابل گذشت بودن یا نبودن آن بین حقوق دانان اختلاف نظر وجود دارد که جامعه قضایی کشور، به طور ویژه با آن درگیر است و تعدد پاسخ های اداره کل حقوقی قوه قضاییه در قالب نظریه مشورتی، دلالت کامل بر آن دارد. در این پژوهش، در راستای رسیدن به پاسخی مستدل و مستند به مسئله، این نتیجه به دست آمد که در مورد بزه نشر اکاذیب رایانه ای، باتوجه به ماده ۱۰۳ قانون مجازات اسلامی، نتوان به طور مطلق حکم به قابل گذشت یا غیرقابل گذشت بودن بزه مذکور کرد و بایستی بین مواردی که شخص یا اشخاص معین بزه دیده اند و مواردی که جامعه، هدف بزه قرار گرفته است، تفکیک قائل شد.

کلیدواژه ها:

جرم قابل گذشت ، جرم غیرقابل گذشت ، نشر اکاذیب رایانه ای