<span lang="FA">بررسی اضطراب وجودی پوچی در رمان «ابراهیم الکاتب» اثر المازنی <span dir="RTL" lang="FA">با تکیه بر نظریه روان درمانگری اگزیستانسیال

پوچی یکی از بنیادی ترین دغدغه های روان درمانی اگزیستانسیال و از مهم ترین سرچشمه های اضطراب وجودی در زندگی انسان است. آثار ادبی، به ویژه رمان، به دلیل بازتاب ابعاد عاطفی، ذهنی و فلسفی حیات انسان، بستری ارزشمند برای بررسی تجربه های روان شناختی و وجودی به شمار می آیند. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر نظریه روان درمانی اگزیستانسیال اروین یالوم، به بررسی نمود مولفه پوچی در رمان ابراهیم الکاتب اثر ابراهیم عبدالقادر المازنی می پردازد. پس از معرفی مبانی روان درمانی اگزیستانسیال و تبیین ارتباط آن با ادبیات، چگونگی بازنمایی بحران وجودی پوچی در شخصیت های اصلی رمان تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که پوچی از طریق پرسش های مداوم شخصیت ها درباره هدف زندگی، سرچشمه های معنا، هویت و کمال فردی نمود می یابد. ابراهیم با تامل در معنای عشق، شهرت و خود زندگی، همچنین با اندیشه ورزی درباره طبیعت و تاملات فلسفی پیرامون مرگ و زندگی، بحران وجودی خود را آشکار می سازد. شوشو نیز با طرح پرسش هایی درباره رنج، نیاز انسان به دوست داشتن و دوست داشته شدن، و اهمیت روابط انسانی، بحران وجودی خویش را بیان می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که رمان ابراهیم الکاتب پوچی را به عنوان یکی از مهم ترین دغدغه های وجودی انسان به تصویر می کشد و نشان می دهد که ادبیات می تواند بستری موثر برای شناخت تعارض های روان شناختی و جست وجوی انسان برای یافتن معنا در زندگی باشد و از این رهگذر، پیوند عمیق میان ادبیات و روان درمانی اگزیستانسیال را آشکار سازد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی اگزیستانسیال ، پوچی ، ابراهیم الکتاب ، مازنی ، یالوم