اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی بر تاب آوری اخلاقی تحصیلی دختران دانش آموز

پیشینه و اهداف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی بر تاب آوری اخلاقی تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه انجام شد. با توجه به اهمیت فزاینده تاب آوری اخلاقی در محیط های آموزشی، این تحقیق به دنبال آن بود که مشخص کند آیا آموزش ساختارمند مهارت های اجتماعی می تواند توانایی دانش آموزان را در مقابله با چالش های اخلاقی در فضای آموزشی تقویت کند یا خیر. روش ها : پژوهش حاضر از نوع کاربردی و به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر پایه یازدهم دبیرستان های شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه کارگاهی مهارت های اجتماعی را آموخت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری اخلاقی تحصیلی جمع آوری و با روش های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) تحلیل شد. یافته ها: میانگین نمرات تاب آوری اخلاقی تحصیلی در گروه آزمایش از ۳۷.۲۷ در پیش آزمون به ۴۰.۱۳ در پس آزمون افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل این میانگین از ۳۷.۰۷ به ۳۸.۵۳ رسید. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های اجتماعی تاثیر معناداری بر افزایش تاب آوری اخلاقی تحصیلی دارد (F=۴.۵۲، p<۰.۰۰۱، η²=۰.۶۴). این یافته ها نشانگر اثر قوی آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود تاب آوری اخلاقی تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارتهای اجتماعی ، تاب آوری اخلاقی تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، بهداشت روانی آموزشی ، سازگاری اجتماعی