تعیین روابط و سطح بندی عوامل کنترل ریسک مطلوب زنجیره تامین آزمایشگاه های پزشکی با رویکرد ساختاری تفسیری

هدف این پژوهش تعیین روابط و سطح بندی عوامل کنترل ریسک مطلوب زنجیره تامین آزمایشگاه های پزشکی با رویکرد ساختاری تفسیری می باشد. این پژوهش از لحاظ اجرا به صورت آمیخته (کیفی-کمی) و از منظر هدف اجرا یک پژوهش اکتشافی و پژوهش توصیفی - پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۵ نفر از مدیران و کارشناسان عالی رتبه در آزمایشگاه های پزشکی در طول زنجیره تامین فعالیت بودند، می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش دلفی فازی و مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) و نرم افزار میک مک استفاده گردید. نتایج تحلیل ساختاری تفسیری توسط مدل اکتشافی نشان داد که مدل اکتشافی پژوهش دارای ۴ عامل اصلی و ۱۳ عامل فرعی در چهار سطح شناسایی شدند. سطح چهارم شناسایی ریسک های زنجیره تامین شامل ابعاد ریسک های مالی و قانونی، ریسک های کیفیت و ریسک های تامین کننده و لجستیکی است. در سطح سوم تجزیه و تحلیل شکست و آثار آن شامل شناسایی نقاط ضعف؛ تحلیل آثار شکست و اولویت بندی ریسک ها قرار دارد. در سطح دوم بعد استراتژی های مقابله و مدیریت ریسک شامل تنوع تامین کنندگان، برنامه ریزی اضطراری، کنترل کیفیت با فناوری اطلاعات قرار دارد. در نهایت عوامل و ابعاد در سه سطح قبلی در سطح یک موجب دستیابی به کنترل ریسک مطلوب با ابعاد کاهش ریسک و شکست، افزایش کارایی زنجیره تامین، بهبود مستمر و نظارت بر عملکرد می گردد.

کلیدواژه ها:

کنترل ریسک مطلوب ، مدیریت ریسک ، مدیریت شکست ، آزمایشگاه پزشکی