شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر موفقیت و شکست اکوسیستم های پلتفرمی در شرکت های فناوری

هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر موفقیت و شکست اکوسیستم های پلتفرمی در شرکت های فناوری می باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی-توسعه ای و از نظر ماهیت، آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) می‎باشد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۱۵ خبره صنعت و دانشگاه و در بخش کمی ۱۲ خبره می باشد. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته می‎باشد. برای تجزیه و تحلیل داده‎ها در بخش کیفی از روش تحلیلتم در نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۴ استفاده شد و در بخش کمی، از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی عوامل اولویت بندی شدند و از تحلیل حساسیت چهارسناریویی و آزمون های فریدمن و اسپیرمن برای تایید استحکام نتایج، استفاده شد. نتایج در بخش کیفی نشان داد که ۳۶ کد باز، ۱۲ زیرمضمون و نهایتا ۶ عامل موفقیت و ۶ عامل شکست شناسایی شد. نتایج در بخش کمی نشان داد که مهم ترین عوامل موفقیت به ترتیب «اثرات شبکه ای مثبت» (وزن ۰٫۳۸۲)، «حکمرانی شفاف و منصفانه» (۰٫۲۴۵) و «مدیریت موثر مکمل سازان» (۰٫۱۶۳) هستند. در مقابل، مهم ترین عوامل شکست عبارتند از «مهاجرت چندسکویی» (۰٫۳۵۱)، «مدل درآمدی ناپایدار» (۰٫۲۲۸) و «اثرات شبکه ای معکوس» (۰٫۱۷۵). نرخ ناسازگاری ماتریس ها (CR=۰.۰۵ برای موفقیت و CR=۰.۰۷ برای شکست) حاکی از پایایی مطلوب قضاوت هاست. چارچوب پیشنهادی سه لایه ای یکپارچه موفقیت (پیش نیازهای زیربنایی، محرک های اصلی، نگهدارنده) و شکست (بزرگ ترین تهدید، تهدیدهای ساختاری، تهدیدهای زمینه ای) ارائه گردید. مدیران پلتفرم ها باید تقویت اثرات شبکه ای مثبت، شفافیت حکمرانی و مقابله با مهاجرت چندسکویی را در اولویت قرار دهند.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم پلتفرمی ، شرکت های فناوری ، عوامل موفقیت ، عوامل شکست ، مهاجرت چندسکویی