شناسایی و اولویت بندی موانع صادرات صنایع غذایی استان سیستان و بلوچستان

با توجه به نقش صادرات در رشد اقتصادی و توسعه منطقه ای، این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع صادرات صنایع غذایی استان سیستان و بلوچستان انجام شد. موانع صادراتی در شش حوزه زیرساختی، سیاسی، اقتصادی، بازار، قانونی و نیروی انسانی و مدیریت شناسایی و با نظر خبرگان ارزیابی شدند. اولویت بندی موانع با استفاده از روش تحلیل رابطه خاکستری و بر اساس معیارهای شدت اثر، احتمال وقوع، هزینه زایی، تاخیر زمانی و قابلیت کنترل انجام گرفت. پردازش داده ها نیز با بهره گیری از زبان برنامه نویسی پایتون انجام شد.نتایج نشان داد که موانع زیرساختی مهم ترین عامل محدودکننده صادرات صنایع غذایی استان هستند. پس از آن، موانع سیاسی و اقتصادی در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در سطح موانع مشخص، ضعف زنجیره سرد و لجستیک صادراتی، کمبود نیروی انسانی ماهر در فرآوری و بسته بندی، بسته بندی نامناسب، ضعف تبلیغات و برندینگ و بی ثباتی سیاست های ارزی و تجاری از مهم ترین عوامل بازدارنده شناسایی شدند. یافته ها نشان می دهد که مسئله اصلی صادرات صنایع غذایی استان تنها به تولید محدود نیست، بلکه به ضعف حلقه های پس از تولید، از جمله نگهداری، بسته بندی، حمل ونقل، بازاریابی و سیاست گذاری نیز مربوط است.بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران و نهادهای استانی با حرکت از رویکرد تولیدمحور به رویکرد زنجیره محور، توسعه زیرساخت های زنجیره سرد، تجهیز پایانه های صادراتی، بهبود حمل ونقل یخچالی، ارتقای فناوری بسته بندی، آموزش نیروی انسانی متخصص، تقویت تبلیغات و برندینگ و کاهش نااطمینانی های سیاستی را در اولویت برنامه ریزی های صادراتی استان قرار دهند.

کلیدواژه ها:

صادرات ، صنایع غذایی ، تحلیل خاکستری ، سیستان و بلوچستان