روند و پویایی جمعیت گوزن زرد ایرانی (Dama mesopotamica) در مراکز تکثیر در اسارت استان های فارس، یزد و ایلام
محل انتشار: فصلنامه بوم شناسی کاربردی، دوره: 14، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJAE-14-4_001
تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1405
چکیده مقاله:
گوزن زرد ایرانی (Dama mesopotamica) یکی از گونه های در معرض خطر انقراض است که بقای آن به برنامه های تکثیر در اسارت وابسته شده است. ارزیابی روند و پویایی جمعیت در مراکز نگهداری، به ویژه در شرایط محدودیت داده های جمعیت شناختی، نقش مهمی در بهبود مدیریت این گونه دارد. در این مطالعه، روندهای جمعیتی چهار مرکز تکثیر در اسارت (ارسنجان، میانکتل، باغ شادی و مانشت و قلارنگ) با استفاده از داده های سرشماری مورد تحلیل مقایسه ای قرار گرفت. شاخص هایی نظیر نرخ رشد جمعیت، نرخ خالص تغییرات طبیعی و تغییرات ناشی از جابه جایی افراد ، شاخص کمکی عملکرد جمعیت و نقش عوامل محیطی بررسی شد. مراکز مورد مطالعه الگوهای متفاوتی از رشد و پایداری جمعیت نشان داند. مرکز تکثیر ارسنجان با تولد ۷۸ راس گوزن زرد طی ۱۳ سال، بیشترین افزایش تجمعی جمعیت را نشان داد. مرکز تکثیر باغ شادی روندی با نوسانات کمتر داشت، در حالی که مراکز تکثیر میانکتل و مانشت با ناپایداری بیشتر و وابستگی شدید به مداخلات مدیریتی مواجه بودند. نتایج نشان داد که پایداری جمعیت در این مراکز بیش از آنکه وابسته به افزایش سریع ناشی از مداخلات کوتاه مدت باشد، به تعادل میان نرخ های افزایش و کاهش جمعیت و انطباق اقدامات مدیریتی با ظرفیت برد زیستگاه وابسته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رسول خسروی
Department of Natural Resources and Environmental Engineering, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran.
ملیکا روح بخش
Department of Natural Resources and Environmental Engineering, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran.
لیلا جولایی
Office of Wildlife Conservation and Management, Fars Department of Environment, Shiraz, Iran.
فرشاد اسکندری
CEO, Shirdal Wildlife Conservation Institute, Tehran, Iran.
محمودرضا همامی
Department of Natural Resources, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
