شناسایی ابعاد و مولفه های خبرگی اخلاقی در نظام آموزش عالی ایران

زمینه: اخلاق حرفه ای و خبرگی اخلاقی نقش مهمی در ارتقای کیفیت و عملکرد نظام آموزش عالی دارد. این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد و مولفه های خبرگی اخلاقی در دانشگاه های ایران انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع میدانی، کاربردی و مقطعی با رویکرد ترکیبی (آمیخته) است. در بخش کیفی، جامعه شامل نخبگان و متخصصان دانشگاهی بود که ۱۸ نفر از آنها به صورت هدفمند بعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه ساختاریافته بود و داده ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و گزینشی مورد تحلیل قرار گرفت و تحلیل نهایی با نرم افزار MAXQDA انجام شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه های دولتی، آزاد اسلامی و پیام نور ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود.  تعداد ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بعنوان نمونه انتخاب شد.  ابزار پرسشنامه استخراج شده از تحلیل کیفی  بود. داده های کمی با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و AMOS و با استفاده از روش های مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج کیفی نشان داد که خبرگی اخلاقی شامل ۳ مضمون اصلی، ۹ مضمون فرعی و ۵۴ مفهوم عملیاتی است. در بخش کمی، تحلیل داده ها تایید کرد ابعاد و مولفه های شناسایی شده به طور معناداری با عملکرد حرفه ای اساتید و نظام آموزش عالی مرتبط هستند.  نتیجه گیری: صلاحیت حرفه ای اساتید در حوزه های آموزش، پژوهش و سازمان، از عوامل تعیین کننده خبرگی اخلاقی است و ارتقای خبرگی اخلاقی می تواند به رشد و توسعه عملکرد نظام آموزش عالی کمک کند.

کلیدواژه ها:

Ethical Expertise ، Higher Education ، Dimensions and Components ، خبرگی اخلاقی ، آموزش عالی ، ابعاد و مولفه ها