نقش سرمایه اخلاقی در انتخاب حسابرس و تاثیر آن بر کیفیت حسابرسی

زمینه: سرمایه اخلاقی یکی از مولفه های اساسی در حرفه حسابرسی است که می تواند بر اعتماد ذی نفعان و کیفیت گزارشگری مالی اثرگذار باشد. با توجه به نقش انتخاب حسابرس در تضمین کیفیت حسابرسی، هدف این پژوهش تبیین نقش سرمایه اخلاقی در انتخاب حسابرس و بررسی تاثیر آن بر کیفیت حسابرسی و ارائه الگویی بهبودمحور است. روش: این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد. در بخش کیفی، با مصاحبه نیمه ساختارمند از ۲۷ نفر از حسابداران ارشد موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران و اساتید دانشگاه، داده ها با روش نمونه گیری گلوله برفی گردآوری و با تحلیل مضمون آتراید استرلینگ بررسی شد. در بخش کمی، برای اعتبارسنجی مدل کیفی، پرسشنامه محقق ساخته بین ۲۸۹ حسابرس ارشد رسمی به صورت تصادفی ساده توزیع شد و ۲۵۹ پرسشنامه تحلیل گردید. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS ۲۶ و AMOS ۲۶ انجام شد. یافته ها: نتایج بخش کیفی نشان داد سرمایه اخلاقی در انتخاب حسابرس در سه مضمون فراگیر قابل تبیین است: تقوا (خویشتن داری، خداترسی، رازداری)، معنی داری (تعهد، تخصص طلبی، استقلال، صداقت) و شفافیت (واقع بینی، قانون گرایی، پاسخگویی). یافته های کمی، اعتبار مدل و اثر مستقیم سرمایه اخلاقی بر کیفیت حسابرسی را تایید کرد. نتیجه گیری: سرمایه اخلاقی می تواند به عنوان معیاری موثر در فرآیند انتخاب حسابرس به کار گرفته شود و ارتقای کیفیت حسابرسی را در سطح حرفه ای تسهیل کند. به کارگیری شاخص های اخلاقی در نظام انتخاب حسابرس، می تواند گامی مهم در افزایش اعتماد عمومی و سلامت گزارشگری مالی باشد.

کلیدواژه ها:

Moral Capital ، Auditor Selection ، Audit Quality ، سرمایه اخلاقی ، انتخاب حسابرس ، کیفیت حسابرسی