<span lang="FA">مقایسه رفتار خیرگی بین ورزشکاران و غیرورزشکاران در طول یک تکلیف بصری پویا

این پژوهش با هدف مقایسه رفتار خیرگی (تعداد تثبیت ها، تعداد ساکادها و مدت زمان تثبیت) در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار طی یک تکلیف بصری پویا انجام شد. روش پژوهش علی–مقایسه ای بود. تعداد ۸۹ دانشجوی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی (۴۵ ورزشکار و ۴۴ غیرورزشکار) با دامنه سنی ۱۸ تا ۲۶ سال به صورت دردسترس در این پژوهش شرکت کردند. شرکت کنندگان یک هدف بصری متحرک ۲۰ ثانیه ای را با پنج سطح سرعت مختلف (۲۰ تا ۱۰۰ درجه بر ثانیه) که شامل حرکات موج مانند مثلثی منظم در راستای افقی بود، مشاهده کردند. حرکات چشمی با استفاده از دستگاه EyeLink ۱۰۰۰ Plus ثبت و داده ها به وسیله نرم افزارDataViewer تحلیل شد. برای مقایسه بین دو گروه، از آزمون تی مستقل برای داده های دارای توزیع نرمال و آزمون یو من–ویتنی برای داده های غیرنرمال استفاده شد. تحلیل های آماری با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ در سطح معناداری ۰۵/۰ انجام گرفت. نتایج نشان داد که تعداد ساکادها (۰۰۳/۰=p) و تعداد تثبیت ها (۰۰۲/۰=p) در گروه غیرورزشکار به طور معناداری بیشتر از گروه ورزشکار بود؛ در حالی که در مدت زمان تثبیت تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (۴۸۸/۰=p). این یافته ها حاکی از تفاوت در الگوهای رفتار خیرگی ورزشکاران و غیرورزشکاران در طول ردیابی یک محرک بصری پویا و کنترل شده است. نتایج این مطالعه می تواند در توسعه و استانداردسازی تکالیف بصری پویا در محیط های آزمایشگاهی و طراحی ارزیابی های دقیق تر مبتنی بر ردیابی چشم برای بررسی الگوهای توجه بصری استفاده شود و زمینه را برای مقایسه منسجم تر یافته های پژوهش های آتی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

"ردیابی چشم" ، "رفتار خیرگی" ، "تثبیت" ، "ساکاد" ، "ورزشکار"