سطح و علت های اصلی مرگ در دوران جوانی در ایران ۱۴۰۰-۱۳۸۰

مقدمه: بررسی علت مرگ و میر  نقش موثری در ترسیم وضعیت سلامت جامعه و به ویژه جوانان و کمک به نحوه توزیع خدمات بهداشتی در سطح جامعه دارد. هدف از مطالعه حاضر، شناخت علت های اصلی مرگ جوانان (۱۵ تا ۲۹ ساله) در ایران در طی دوره ۱۳۸۰-۱۴۰۰ بود. مواد و روش کار: هدف از مطالعه حاضر تحلیل ثانویه داده های مطالعه جهانی بار بیماری ها (۲۰۲۱) بوده که در آن از داده جمعیت و علت مرگ به تفکیک سن، جنسیت، و استان در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۰ استفاده شد. از شاخص میزان به عنوان یک شاخص استاندارد جهت مقایسه و از شاخص سال های عمر ازدست رفته ناشی از مرگ زودرس (YLL)، جهت نشان دادن حجم اثر مرگ جوانان بر جمعیت استفاده شد. یافته ها: وفق نتایج عمده مرگ جوانان ناشی از بیماری های غیرواگیر و مزمن است. در سال ۱۴۰۰، چهار علت اصلی مرگ جوانان به ترتیب شامل سوانح و حوادث، کویید ۱۹، سرطان و بیماری قلب و عروق بوده است. تداوم حوادث حمل و نقل به عنوان علت اصلی مرگ جوانان طی سال های ۱۳۸۰-۱۴۰۰ قابل توجه است. میزان مرگ مردان در هر سه علت بالاتر از زنان است. در حدود ۱/۱۲۱ میلیون نفرسال عمر از دست رفته برای مرگ جوانان در سال ۱۴۰۰ وجود دارد. نتیجه گیری: حجم بالای عمر از دسته رفته ناشی از مرگ در دوره جوانی نشان از اهمیت کاهش مرگ این سنین برای سیاست های جمعیتی است. بیشترین علت مرگ جوانان (۱۵ تا ۲۹ ساله) در دسته جراحات و حوادث قرار می گیرد. مرگ ناشی از سوءمصرف مواد مخدر نیز بین ۴ علت اصلی مرگ وجود  دارد و نیازمند توجه سیاست های جتماعی و فرهنگی در کشور است. این نوع علت مرگ ها کامل قابل پیشگیری و عمدتا مرتبط با سبک زندگی افراد است. فرهنگ سازی جهت تغییر سبک زندگی و رفتارهای اجتماعی افراد در کنار اهمیت نقش درمان، مورد تاکید است.

کلیدواژه ها:

Mortality ، Youth ، Cause of Death ، Injuries and Accidents ، Iran ، مرگ ومیر ، جوانان ، علت مرگ ، سوانح و حوادث ، ایران