تطبیق آراء تفسیری فریقین درباره «خطور گناه» در قلب حضرت یوسف(ع)

آیه ۲۴ سوره یوسف، مشتمل بر حساس ترین نقطه داستان زلیخا و حضرت یوسف، یکی از آیات قران کریم است که قرآن پژوهان، در تفسیر آن گفت­وگوی زیاد دارند. بررسی این آیه شریفه، با توجه بر لزوم روشن شدن دیدگاه عامه و خاصه در تبیین خطور قلبی گناه به­طور عام و جایگاه حضرت یوسف به­طور خاص، حائز اهمیت فراوان است. هدف مقاله کنونی، شناخت دیدگاه عامه و خاصه درباره خطور گناه در حیطه قلب است و به تبع آن، تعیین متعلق «همت و هم» از جانب زلیخا و حضرت یوسف، سوال اصلی مقاله را تشکیل می دهد. فرضیه نگاشته حاضر، تاثیرپذیری هریک از فریقین با رویکرد زمینی از جانب عامه و نگاه آسمانی توسط خاصه درباره حضرت یوسف (ع) است. نتیجه تحقیق با روش تحلیلی - انتقادی به همراه ابزار کتابخانه ای و استنطاق آیات، معطوف به این حقیقت مهم است که برخی از مفسران اهل سنت با استناد به حدیث منقول بر خلاف عموم مفسران خاصه، قائل به جواز خطور گناه به قلب حتی برای پیامبر، به دلیل معفوعنه بودن آن هستند؛ درحالی که برخلاف نظر آنان، مفسران شیعی معتقد هستند که شخص نبی، در همه حوزه های قولی، فعلی و نیز قلبی با برخورداری از تقوا و آگاهی فوق العاده، از همه گناهان منزه می باشند.

کلیدواژه ها:

حضرت یوسف ، زلیخا ، خطور گناه ، هم و همت ، عصمت قبل از نبوت