تشخیص نارساخوانی با استفاده از مولفه های برانگیخته مغزی و تکنیک یادگیری جمعی

نارساخوانی یکی از اختلالات شایع یادگیری است که ترکیبی از ناتواناییها و مشکلاتی است که فرایند یادگیری را در یک یا چند زمینه ازجمله خواندن، نوشتن و هجی کردن تحت تاثیر قرار میدهد. تشخیص نارساخوانی به طور سنتی با استفاده از آزمونهای تشخیصی مختلف انجام میشود. این آزمونها علاوه بر اینکه به مهارت خواندن و نوشتن نیاز دارند، زمانبر و مستعد خطا نیز هستند. به همین دلیل محققان طیف وسیعی از روش ها برای تشخیص نارساخوانی ارائه داده اند که شامل تکنیک های مبتنی بر بازی، ثبت و نوشتن تصاویر، ردیابی حرکت چشم، تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی و ساختاری از مغز میباشند. هدف این مقاله تشخیص نارساخوانی با استفاده از پتانسیلهای برانگیخته مغزی حین انجام تکلیف نمایش عملکرد پیوسته است. به این منظور پس از استخراج مولفه های سیگنال پتانسیل برانگیختهی مغز و کاهش ابعاد دادهها با استفاده از روش تحلیل مولفه های اصلی، با اعمال تکنیک طبقه بندی یادگیری جمعی به دسته بندی دو گروه نرمال و نارساخوان پرداختیم. نتایج الگوریتم پیشنهادی در حالت دوم تکلیف نمایش عملکرد پیوسته، صحت ۵/۸۷% و حساسیت ۲/۸۱% را در تشخیص نارساخوانی نشان میدهد. این نتایج بیانگر این است که نارساخوان ها در مهار تصمیم اولیهی خود و تحلیل درست و بهموقع محرکها، اغلب ناتوان هستند.

کلیدواژه ها:

الکتروانسفالوگرافی ، پتانسیل مربوط به رویداد ، تکلیف نمایش عملکرد پیوسته ، تحلیل مولفه های اصلی ، یادگیری جمعی ، نارساخوانی