<span dir="RTL" lang="AR-SA">شناسایی نگرش فراگیران رشته ی پزشکی به پدیده اجتماعی شدن در محیط های بالینی: یک مطالعه ی کیفی

مقدمه: اجتماعی شدن حرفه ای، فرایندی است که طی آن دانشجویان هنجارها و ارزش ها در حرفه پزشکی را کسب می کنند. با این حال، این فرایند می تواند تحت تاثیر برخی عوامل محیطی، به پذیرش رفتارهای غیراخلاقی و نامتعهدانه دانشجویان بینجامد. به این منظور، مطالعه با هدف شناسایی نگرش دانشجویان پزشکی نسبت به مصادیق، علل و پیامدهای اجتماعی شدن منفی در محیط های بالینی طراحی شد. روش ها: این مطالعه ی کیفی روی دانشجویان پزشکی مقطع بالینی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. نمونه گیری به صورت هدفمند و با در نظر گرفتن حداکثر تنوع بود. داده ها از طریق ۳۱ مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل چارچوبی تحلیل شدند. یافته ها: مصادیق اجتماعی شدن منفی در دو طبقه «عدم تعهد و ارتباط نامناسب» (شامل عدم رعایت رضایت آگاهانه، برخورد نامناسب و تبعیض در مراقبت) و «تخلف اخلاقی و حرفه ای» (شامل رقابت ناسالم، تقلید رفتار غیرحرفه ای و جعل اطلاعات پزشکی) دسته بندی شدند. علل این پدیده در پنج زیرطبقه سلسله مراتب سخت گیرانه، فشارهای زمانی و رقابتی، کمبود نظارت اخلاقی، فرهنگ سازمانی غیرحمایتی و هنجارهای جنسیتی شناسایی گردید. پیامدهای اجتماعی شدن منفی نیز بر سه حوزه تاثیر گذار بود: کاهش همدلی نسبت به بیماران، ایجاد بدبینی حرفه ای و مواجهه دانشجویان با پیامدهای شخصی مانند تضاد با ارزش های فردی، کاهش انگیزه و خستگی عاطفی. نتیجه گیری: اجتماعی شدن منفی در آموزش بالینی پزشکی، از تعامل عوامل سیستمی و فرهنگی ناشی می شود و تهدید مهمی برای رشد حرفه گرایی اخلاقی و کیفیت مراقبت از بیمار است. مقابله با این چالش مستلزم مداخلات ساختاری مانند تقویت نظارت اخلاقی، اصلاح فرهنگ آموزشی حاکم، آموزش اساتید و ایجاد سیستم های حمایتی برای دانشجویان است.

کلیدواژه ها:

اجتماعی شدن ، آموزش پزشکی ، اخلاق حرفه ای ، بالین ، مطالعه ی کیفی