مقدمه: براساس نظریه
امید اسنایدر که
امید را ترکیبی از عامل بودن و مسیرهای دستیابی به اهداف می داند،
امید نقش مهمی در سازگاری بیماران با
سرطان پستان ایفا می کند، اما راهبردهایی که بیماران برای حفظ آن به کار می برند، به ویژه در زمینه های فرهنگی غیربومی، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به ابعاد روان شناختی سرطان، مطالعات اندکی به شناسایی راهکارهای حفظ
امید در میان بیماران ایرانی پرداخته اند. این مطالعه با هدف بررسی استراتژی های حفظ
امید در بیماران ایرانی مبتلا به
سرطان پستان انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه
کیفی با روش تحلیل محتوای مضمون محور براساس رویکرد براون و کلارک انجام شد. مشارکت کنندگان ۱۲ زن مبتلا به
سرطان پستان بودند که به صورت هدفمند و با حداکثر تنوع از مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران در بازه مهر تا آذر ۱۴۰۲ انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، حضوری یا تلفنی جمع آوری و با نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۰ تحلیل شدند. فرآیند گردآوری داده ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت.
یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد تجربه بیماران از مسیر درمان در تعامل با مجموعه ای از عوامل حمایتی و چالشی شکل می گیرد. حمایت های روان شناختی، اجتماعی و معنوی نقش مهمی در کاهش اضطراب، افزایش
امید و تقویت سازگاری روانی بیماران ایفا می کردند. مشارکت فعال بیماران در فرآیند درمان و اصلاح سبک زندگی، احساس کنترل و توانمندی را در آنان افزایش می داد. در مقابل، کمبود حمایت عاطفی، ضعف ارتباط همدلانه و ترس از عود بیماری از چالش های اصلی تجربه شده بودند که نیاز به مداخلات حمایتی مستمر را برجسته می ساختند.
نتیجه گیری: بیماران با بهره گیری از راهبردهای چندبعدی فردی، اجتماعی و معنوی،
امید خود را در مواجهه با سرطان حفظ می کنند. اما تجربه هایی مانند ترس از عود بیماری نشان می دهد که طراحی مداخلات باید به چالش های منفی نیز توجه نماید. طراحی مداخلات حمایتی مبتنی بر فرهنگ، با تمرکز بر توانمندسازی روانی و مشارکت فعال بیمار، می تواند به ارتقاء
امید و کیفیت زندگی بیماران منجر شود، به ویژه زمانی که این مداخلات بر نقش محوری خانواده، باورهای معنوی– دینی و الگوهای ارتباطی حاکم بر نظام سلامت ایران استوار باشند؛ امری که می تواند یافته های این پژوهش را به عنوان مبنایی عملی برای برنامه ریزی مداخلات بومی و تصمیم گیری سیاست گذاران سلامت به کار گیرد.