رابطه اعتماد اجتماعی و نگرش نسبت به مهاجران خارجی در ایران

مهاجران خارجی می توانند نقشی مهم در توسعه کشورها داشته باشند، اما در عین حال ممکن است برخی چالش های اجتماعی را نیز در جامعه مقصد ایجاد کنند. نگرش شهروندان نسبت به مهاجران تحت تاثیر عوامل متعددی شکل می گیرد که می تواند به پذیرش یا طرد آنان منجر شود. هدف این مطالعه بررسی رابطه میان ابعاد اعتماد اجتماعی و نگرش ایرانیان نسبت به مهاجران خارجی بود. این پژوهش بر تحلیل ثانویه داده های موج هفتم پیمایش ارزش های جهانی استوار است. نتایج نشان داد افزایش اعتماد بین فردی و اعتماد تعمیم یافته به طور معنی داری با نگرش مثبت تر نسبت به مهاجران همراه است. همچنین با افزایش سن، نگرش نسبت به مهاجران منفی تر می شود. افراد مجرد در مقایسه با افراد متاهل نگرش مثبت تری نسبت به مهاجران دارند. علاوه بر این، به جز افراد بی سواد، با افزایش سطح تحصیلات نگرش مثبت تری نسبت به مهاجران مشاهده شد. تحلیل رگرسیونی نیز نشان داد که افزایش اعتماد تعمیم یافته پیش بینی کننده نگرش مثبت تر به مهاجران است. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که تقویت اعتماد اجتماعی در جامعه می تواند زمینه ساز نگرش مثبت تر شهروندان نسبت به مهاجران خارجی باشد و از بروز برخی ناهنجاری های اجتماعی مرتبط با آنان پیشگیری کند.

کلیدواژه ها:

اعتماد بین شخصی ، اعتماد نهادی ، اعتماد تعمیم یافته ، نگرش نسبت به مهاجران خارجی ، ایران