بررسی تطبیقی آرای مفسران درباره آیات ۱۶۴ تا ۱۶۶ سوره صافات

آیات ۱۶۴ تا ۱۶۶ سوره صافات، ازجمله آیاتی است که درمورد گوینده و مرجع ضمایر آن، اختلاف تفسیری وجود دارد. دیدگاه مشهور، این آیات را گفتار فرشتگان دانسته است. مسئله اصلی تحقیق، نقد این قرائت و بازسازی معنای آیات در پرتو انسجام سیاقی سوره است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی است و بر تحلیل ساختار سوره صافات، سیاق آیات ۱۴۹ تا ۱۸۲ و ارزیابی انتقادی آرای مفسران استوار است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تفسیر فرشته محور، اگرچه در سنت تفسیری گسترده است اما با ساختار سوره صافات، به ویژه سیاق آیات ۱۴۹ تا ۱۸۲، سازگار نیست. در این سیاق، محور اصلی سوره صافات از آغاز تا پایان، اثبات توحید، نفی شرک، افشای پیروی مشرکان از جن و شیاطین و تاکید بر جایگاه «عباد الله المخلصین» است. بررسی پیوند آیات ۱۶۴ تا ۱۶۶ با آیات پیشین و پسین، نشان می دهد که این آیات در مقام تبیین جایگاه و ویژگی های «عباد مخلص» قرار دارند. همچنین ارتباط این آیات با سوگندهای آغاز سوره و جمع بندی پایانی آن، انسجام این برداشت را تقویت می کند. بر این اساس، تفسیر آیات مورد بحث به­عنوان توصیف انبیا و اهل بیت علیه السلام در چارچوب مفهوم «عباد مخلص»، با ساختار سوره، سیاق آیات و روایات تفسیری سازگاری بیشتری دارد.

کلیدواژه ها:

سوره صافات ، تفسیر آیات ۱۶۴–۱۶۶ ، عباد مخلص ، اهل بیت علیه السلام