بررسی آزمایشگاهی تاثیر ترکیب الیاف ماکروسنتتیک و خرده لاستیک بر رفتار بتن

یکی از مهم ترین محدودیت های بتن، مقاومت کششی پایین و رفتار شکننده آن در برابر بارهای کششی و خمشی است. در راستای بهبود عملکرد مکانیکی بتن، استفاده از الیاف تقویت کننده و مصالح بازیافتی به عنوان رویکردی موثر و پایدار مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هم زمان الیاف ماکروسنتتیک کورتا و خرده لاستیک بر خواص مکانیکی بتن، شامل مقاومت فشاری، خمشی و حداکثر بار قابل تحمل توسط دال بتنی و شکل پذیری، به صورت آزمایشگاهی انجام شده است. بدین منظور، ۲۴ نمونه با سه طرح اختلاط مختلف شامل ۱٪ الیاف کورتا و ۵٪ و ۱۰٪ خرده لاستیک تهیه و آزمایش گردید. نتایج نشان داد که طرح اختلاط حاوی ۵٪ خرده لاستیک و ۱٪ الیاف کورتا (CG۵F۱)، در مقایسه با بتن شاهد، موجب افزایش ۱۲٫۷٪ در مقاومت فشاری، ۵٫۸٪ در مقاومت خمشی و ۲۱.۶٪ در حداکثر بار قابل تحمل توسط دال بتنی گردیده است. این یافته ها بیانگر آن است که افزودن الیاف کورتا می تواند اثرات منفی احتمالی خرده لاستیک را کاهش داده و به بهبود ویژگی های مکانیکی بتن منجر شود. در نتیجه، استفاده هدفمند و کنترل شده از این افزودنی ها می تواند در راستای تولید بتن های با عملکرد بهینه و سازگار با اصول توسعه پایدار موثرباشد. در جمع بندی، نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از الیاف ماکروسنتتیک کورتا به عنوان تقویت کننده برای کاربردهای سازه ای مناسب و موثر است، در حالی که به کارگیری خرده لاستیک به دلیل کاهش برخی پارامترهای مقاومتی، در بتن های سازه ای توصیه نمی گردد و باید از آن اجتناب شود.

کلیدواژه ها:

الیاف ماکروسنتتیک ، خرده لاستیک بازیافتی ، مقاومت بتن