مطالعه برخی خواص مکانیکی و الکتروشیمیایی محصولات پایه سیمانی حاوی سنگدانه های طبیعی و بازیافتی با مدول نرمی ثابت

به دلیل خواص ضعیف تر سنگدانه های بازیافتی نسبت به سنگدانه های طبیعی، بتن های حاوی این مصالح، عملکرد مکانیکی و دوامی پایین تری دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر جایگزینی سنگدانه های طبیعی با سنگدانه های بازیافتی بر خواص مکانیکی و الکتروشیمیایی ملات سیمانی است. برای این منظور، ملات هایی با درصدهای صفر، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ سنگدانه ی بازیافتی ساخته و تحت آزمایش های مقاومت فشاری، نیم پیل، پلاریزاسیون خطی و پلاریزاسیون پتانسیودینامیک قرار گرفتند. نمونه ها پس از عمل آوری ۲۸ روزه طی هشت چرخه ی دو هفته ای (یک هفته مرطوب، یک هفته خشک) در شرایط کلریدی آزمایش شدند. نتایج نشان داد جایگزینی کامل سنگدانه ی طبیعی با بازیافتی موجب کاهش ۲۳ تا ۳۲ درصدی مقاومت فشاری و آغاز زودتر خوردگی آرماتور (چرخه ی سوم در برابر چرخه ی ششم) شد، در حالی که جایگزینی ۵۰ درصد تنها کاهش اندک مقاومت فشاری (حدود ۷% در ۹۰ روز و ناچیز در ۲۸ روز) را به همراه داشت. ضمنا در این سطح از جایگزینی شاهد آغاز فرایند خوردگی در چرخه ی پنجم بودیم. همچنین افزایش میزان سنگدانه های بازیافتی موجب افت کیفیت لایه ی انفعالی و کاهش حدود ۸۰ درصدی مقاومت پلاریزاسیون خطی گردید. در مجموع، نتایج نشان داد که استفاده از سنگدانه های بازیافتی تا سطح ۵۰ درصد، تاثیر قابل توجهی بر مقاومت فشاری ندارد و تنها اثر اندکی بر خواص الکتروشیمیایی در مقایسه با طرح حاوی ۱۰۰ درصد سنگدانه ی طبیعی ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

سنگدانه ی بازیافتی ، مقاومت فشاری ، خوردگی آرماتور ، نیم پیل ، مقاومت پلاریزاسیون خطی ، مقاومت پلاریزاسیون پتانسیودینامیک