مشارکت عملکرد میخ پرچی در مقاومت برشی بتن در تیرهای مسلح به میلگردهای طولی کامپوزیتی- مروری بر تحقیقات گذشته

عملکرد میخ پرچی میلگردهای طولی یکی از مکانیزم های کلیدی انتقال برش در تیرهای بتن مسلح فاقد خاموت است. هدف این پژوهش، ارزیابی کمی سهم عملکرد میخ پرچی در مقاومت برشی تیرهای مسلح به میلگردهای پلیمری مسلح به الیاف (FRP)و اعتبارسنجی مدل های طراحی موجود است. بدین منظور، یک پایگاه داده شامل نتایج آزمایشگاهی ۵۱۰ تیر بتن مسلح به میلگردهای FRP از تحقیقات گذشته جمع آوری و با پیش بینی آیین نامه های ACI ۴۴۰،CSA S۸۰۶ و مدل های تحلیلی ارائه شده در تحقیقات گذشته مقایسه شد. نتایج نشان داد سهم عملکرد میخ پرچی بسته به قطر میلگرد و پوشش بتن، بین ۱۰ تا ۴۰ درصد مقاومت برشی کل متغیر است. ارزیابی مدل ها بیانگر آن است که آیین نامه CSA S۸۰۶ با در نظر گرفتن سختی محوری آرماتور، پیش بینی دقیق تری را با حاشیه ایمنی مناسب ارائه می دهد. در مقابل، آیین نامه ACI ۴۴۰.۱R-۱۵ ظرفیت برشی را به طور محافظه کارانه (۲۰ تا ۳۰ درصد کمتر از واقعیت) تخمین می زند. همچنین مدل های مبتنی بر روش های تکاملی (مانند مدل کارا) در مقاومت های برشی بالا (بیش از ۴۰۰ کیلونیوتن) دچار خطای برآورد می شوند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که برای طراحی بهینه، مدل هایی که پارامترهای سختی محوری و اندرکنش پوشش بتن را لحاظ می کنند، از دقت بالاتری برخوردار هستند.

کلیدواژه ها:

مقاومت برشی ، بتن آرمه ، عملکرد میخ پرچی ، FRP ، ترک برشی ، میلگرد طولی