سبک شناسی داستان های کوتاه دفاع مقدس دهه ۹۰ از منظر زنانه نویسی (مطالعه موردی: مجموعه داستان یخ در بهشت به گردآوری سیده عذرا موسوی)

یکی از رویکردهای سبک­شناسی ادبیات داستانی، بررسی سبک نویسندگان بر اساس جنسیت و تفاوت­های سبکی نویسندگان زن و مرد است. سطوح ساختاری و محتوایی، عمده­ترین تجلی­گاه تفاوت­های مذکورند. نویسندگان زن در ادبیات داستانی دفاع مقدس، سهم چشم گیری دارند و در روایت جنگ عراق علیه ایران اهتمام ورزیده اند. حضور شخصیت های زن و نقش آنان در مواجهه با پدیده جنگ، موضوع محوری این داستان هاست. پژوهش حاضر به مطالعه سبک­شناسانه تعدادی داستان­ کوتاه از برخی نویسندگان زن با موضوع دفاع مقدس به نام یخ در بهشت پرداخته و هدف از آن، تحلیل مولفه­های سبک زنانه و ارتباط آن با موضوع پایداری است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. نتایج پژوهش نشان می­دهد سبک زنانه در لایه واژگانی از بسامد بالای واژگان حسی و بهره مندی از ترکیب های وصفی برخورداراست و دشواژه ها نمود اندک دارند. در لایه نحوی، بیشتر جملات، ساده و کوتاه و هم پایه اند. صدای دستوری متن، صدایی فعال و برآمده از کنشگری شخصیت های داستان است و به تبع آن، فرایند مادی افعال نیز بسامد بالایی دارد. ساختار بلاغی داستان ها مبتنی بر تشبیه به ویژه حسی به حسی است. در لایه انگاره ای، تمرکز بر عشق و مضامین مذهبی است و شخصیت اصلی داستان ها نیز به زنان اختصاص داده شده است.

کلیدواژه ها:

داستان کوتاه ، دفاع مقدس ، سبک زنانه ، سبک شناسی ، یخ در بهشت