بررسی تکامل سیالات گرمابی بر اساس مطالعه ایزوتوپ های پایدار (اکسیژن، هیدروژن، گوگرد) و سیالات درگیر در کانسار پورفیری (مس- طلا) مسجدداغی، شمال غرب ایران

کانسار مسجدداغی، واقع در شمال غربی ایران، شامل یک سامانه مس- طلای پورفیری است که از نظر مکانی با جایگزینی رگه های سیلیسی اپی ترمال و کانی سازی طلا در ارتباط است. کمپلکس نفوذی- آتشفشانی در این منطقه در اوایل ائوسن با ترکیب متغیر از کوارتز- دیوریت تا دیوریت تشکیل شده است. از نظر زمین شیمیایی، گرانیتوئید منطقه مربوط به محیط های جزایر کمانی است و به دلیل آلودگی گوشته ای در ارتباط با فرورانش، از عناصر لیتوفیل یون بزرگ مانند Y ،Th ،Rb ،Ba و Cs غنی شده است. سیالات درگیر اولیه در رگچه های پورفیری در دماهای مختلف از ۱۸۹ تا ۵۸۵ درجه سانتی گراد به صورت مایع و بخار همگن شده اند و شوری بین بیش از ۳/۰ تا ۵۹ درصد وزنی معادل NaCl را نشان می دهند که نشان دهنده جوشش سیال و تفکیک فازهاست. سیالات با ایزوتوپ هیدروژن سنگین ۶۰ - تا۳۰ ‰ – و ایزوتوپ های سنگین اکسیژنδ۱۸O   ۳/۴ تا ۹/۱۱ ‰،  نشان دهنده منشا ماگمایی غالب سیالات در مقایسه با دخالت محدود آب های جوی است. این نتایج نشان می دهد که سیالات ماگمایی شور و با دمای بالا نقش اصلی را در کانی سازی مس- طلا در مسجدداغی ایفا کرده اند.

کلیدواژه ها:

سولفور ، ایزوتوپ های اکسیژن و هیدروژن ، میکروترمومتری سیالات درگیر ، مسجدداغی ، شمال غرب ایران