تاثیر احساس امنیت شهری بر مشارکت در اوقات فراغت فعال با توجه به نقش میانجی مشارکت اجتماعی در ورزش

مقدمه: برای بهبود شرایط شهری و اجتماعی، اهمیت دارد که به ایجاد محیط های امن و ترویج مشارکت اجتماعی در فعالیت های ورزشی توجه جدی شود. پژوهش حاضر در صدد است تا مدلی برای بررسی رابطه احساس امنیت شهری با اوقات فراغت و مشارکت اجتماعی در ورزش تدوین نماید.روش پژوهش: روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی به شیوه مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری آن شامل کلیه افراد بالای ۱۸ سال ساکن در ۱۷ شهر کشور هستند که تعداد نمونه ۳۸۴ نفر بصورت تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده اند. جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه با طیف پنج گزینه ای لیکرت استفاده شده است که پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ ۹۱/۰ بدست آمد که مقدار مناسبی بود. ارزیابی مدل پیشنهادی از طریق الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS انجام شد.یافته ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که با ۹۹ درصد اطمینان، نه تنها بین احساس امنیت شهری و اوقات فراغت رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد، بلکه احساس امنیت شهری با تاثیرگذاری بر مشارکت اجتماعی در ورزش، به صورت غیرمستقیم نیز با اوقات فراغت و مولفه های آن مرتبط است. نتیجه گیری: بر اساس یافته های تجربی پژوهش حاضر، پیشنهاد می شود که به منظور افزایش مشارکت اجتماعی در ورزش و پر کردن اوقات فراغت، شرایط محیطی با امنیت و آرامش و نیز حمایت های اجتماعی لازم فراهم شود. این مطالعه با بررسی روابط میان سازه های تحقیق، چارچوبی را فراهم می کند که با توجه به راهکارهای ارتقای احساس امنیت شهروندان، گرایش به پر کردن اوقات فراغت از طریق مشارکت های اجتماعی در ورزش افزایش یابد.واژگان کلیدی: امنیت شهری، اوقات فراغت، مشارکت اجتماعی، معادلات ساختاری، نرم افزار AMOS

کلیدواژه ها:

امنیت شهری ، اوقات فراغت ، مشارکت اجتماعی ، معادلات ساختاری ، نرم افزار AMOS