مدلسازی معادلات ساختاری نقش آفرینی دولت در توسعه گردشگری ورزشی ایران

هدف از پژوهش حاضر مدلسازی نقش های دولت در توسعه گردشگری ورزشی بود. پژوهش از نوع آمیخته (کیفی- کمی) می باشد. در بخش کیفی از تحلیل تم روش براون و کلارک استفاده شد. جامعه آماری بخش کیفی شامل خبرگان در رشته های مدیریت ورزشی و کارشناسان خبره گردشگری بود. شیوه نمونه گیری، نظری و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت(۱۲نفر). جامعه آماری بخش کمی شامل محققین و کارشناسان اداری خبره در حوزه گردشگری و ورزش(۲۰۰ نفر) بودند. درجدول مورگان حجم نمونه ۱۴۵ نفر تعیین و به شکل تصادفی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاد در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختار یافته و پیشینه تحقیق و از پرسشنامه محقق ساخته نقش دولت و پرسشنامه عوامل موثر بر توسعه گردشگری ورزشی همتی(۱۳۹۵) در بخش کمی استفاده شد. اعتبار صوری توسط ۱۰ تن از اساتید تایید و در آزمایش اولیه نتایج ضریب آلفای کرونباخ نیز پایایی پرسشنامه ها تایید شد. تجزیه و تحلیل استنباطی داده ها با مدلسازی معادلات ساختاری، آزمون کلموگروف اسمیرنف و آلفا کرونباخ در سطح معناداری ۰۵/۰ با استفاده از نرم افزار ۱۹spss و لیزرل انجام شد. نتایج بخش کیفی۵ مضمون، ۱۷ مقوله و ۶۳ مفهوم بود که در بخش کمی با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی، مدل نقش های دولت شامل؛ تدوین مقررات، سیاسی، مدیریت اجرایی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در توسعه گردشگری ورزشی بررسی شد. نتایج نشان داد مدل نقش دولت در توسعه گردشگری ورزشی از

کلیدواژه ها:

"توسعه گردشگری ورزشی" ، "سیاست عمومی" ، "مدیریت گردشگری ورزشی" ، "نقش دولت"