فرهنگ، زبان و ادبیات بختیاری در شعر و نثر پژمان

پزمان بختیاری از شاعران برجسته و خوش ذوق معاصر است که گذشته از شعر و شاعری در عرصه نویسندگی، ترجمه، تصحیح متون و پژوهش در فرهنگ و زبان و ادبیات بخنیاری تحقیقات و تتبعات ارزشمندی دارد. در این مقاله، جلوه های فرهنگ، زبان و ادبیات بختیاری در شعر و نثر پژمان بررسی و تحلیل شده است. فعالیت های او در این زمینه به سه بخش تقسیم می شود. الف) فعالیت های پژوهشی. ب) بازتاب زبان، ادبیات و فرهنگ و وقایع سیاسی اجتماعی بختیاری در شعر فارسی. ج) سرودن اشعار به گویش بختیاری. بیشترین فعالیت پژمان درباره زبان، ادبیات و فرهنگ بختیاری در نوشته های منثور او دیده می شود. در پژوهش هایش، آیین ها، آداب و رسوم، فولکلور، دستور زبان و وزن شعر بختیاری مورد توجه قرار گرفته است، وزن شعر عامیانه را اصیل و هجایی می داند و وزن شعر گویشی را تابع عروض. همچنین به طبقه بندی شعر عامیانه پرداخته است. در این قسمت، رویکردش پیوند بین فرهنگ و زبان بختیاری با فرهنگ و زبان ایران باستان بوده است. در بخش دوم وی از نخستین شاعران بختیاری است که واژگان، ضرب المثل ها، زبانزدها، باورها و وقایع سیاسی و اجتماعی بختیاری را وارد شعر خود کرده است. او در شعرهای شهید عفت، عشق و تعصب، بختیاری و آخرین شیر بختیاری، وقایع سیاسی و اجتماعی را که دیده، شنیده و مطالعه کرده، به شعر درآورده است. در بخش سوم، دو قطعه شعر به زبان بختیاری سروده، که غزل با ردیف «سی چنمه»، در وزن عروضی و پنج بیت مثنوی در وزن شعر هجایی حاصل طبع آزمایی وی در این زمینه است، کمترین فعالیت پژمان در این بخش است.