پذیرش فناوری هوش مصنوعی در تصمیمات مالی مدیران حسابداری شرکت های استان البرز

پذیرش فناوری هوش مصنوعی در تصمیمات مالی مدیران حسابداری به دلیل مزایای بالقوه آن در بهبود دقت، سرعت و کارایی، از اهمیت بالایی برخوردار است. با این حال، عوامل موثر بر پذیرش این فناوری در بافتار سازمان های ایرانی به ویژه شرکت های استان البرز به طور کامل شناسایی نشده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سودمندی درک شده، سهولت استفاده درک شده و رضایت کاربران بر قصد رفتاری و تاثیر قصد رفتاری بر استفاده واقعی از هوش مصنوعی در تصمیمات مالی مدیران حسابداری شرکت های استان البرز انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع پیمایشی و همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه مدیران حسابداری شرکت های استان البرز بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۲۶۵ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد داوتاس و دیامانتاپلوس (۲۰۱۷)، جمال و شرف الدین (۲۰۱۴) و وسلز و درنان (۲۰۱۰) بود. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار Smart PLS۳ انجام گرفت. یافته ها نشان داد که سودمندی درک شده، سهولت استفاده درک شده و رضایت کاربران تاثیر مثبت و معناداری بر قصد رفتاری مدیران دارند. همچنین قصد رفتاری تاثیر مثبت و معناداری بر استفاده واقعی از هوش مصنوعی دارد. مدل تحقیق توانست درصد قابل توجهی از واریانس قصد رفتاری و استفاده واقعی را تبیین کند. بر اساس نتایج، به مدیران شرکت ها توصیه می شود با برگزاری دوره های آموزشی برای افزایش درک سودمندی هوش مصنوعی، بهبود رابط کاربری برای سهولت استفاده و ایجاد سازوکارهای بازخورد برای افزایش رضایت کاربران، زمینه را برای پذیرش گسترده تر این فناوری فراهم آورند. پژوهش های آتی می توانند با لحاظ متغیرهای تعدیل گر و استفاده از روش های طولی، درک عمیق تری از فرآیند پذیرش هوش مصنوعی در حوزه مالی ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پذیرش فناوری ، تصمیمات مالی ، مدیران حسابداری ، مدل پذیرش فناوری