بررسی نقش تعدیلی اندازه شرکت و جریان وجه نقد آزاد در ارتباط بین حاکمیت شرکتی و ریسک پذیری شرکت در بورس اوراق بهادار تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیلگری اندازه شرکت و جریان وجه نقد آزاد در ارتباط بین حاکمیت شرکتی (با تاکید بر استقلال هیات مدیره) و ریسک پذیری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت همبستگی با رویکرد پس رویدادی می باشد. جامعه آماری شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ بوده و پس از اعمال معیارهای نمونه گیری، ۱۶۸ شرکت به عنوان نمونه نهایی انتخاب گردید. برای آزمون فرضیه ها از مدل رگرسیون پانلی تعمیم یافته استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین حاکمیت شرکتی (استقلال هیات مدیره) و ریسک پذیری شرکت رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین اندازه شرکت و جریان وجه نقد آزاد هر دو رابطه مذکور را تضعیف می کنند؛ به این معنا که در شرکت های بزرگتر و شرکت هایی با جریان وجه نقد آزاد بالاتر، شدت اثر منفی استقلال هیات مدیره بر ریسک پذیری کاهش می یابد. اینیافته ها نشان می دهد که استقلال هیات مدیره به تنهایی نمی تواند ضامن کنترل کامل ریسک پذیری باشد و توجه همزمان به ویژگی های ساختاری و مالی شرکت ضروری است. از منظر کاربردی، به ناظران حاکمیت شرکتی توصیه می شود برای شرکت های بزرگ و دارای جریان نقد آزاد بالا، مکانیزم های نظارتی تکمیلی نظیر ایجاد کمیته ریسک تخصصی، افزایش نسبت سود تقسیمی و طراحی سیستم های پاداش مبتنی بر عملکرد بلندمدت را الزامی نمایند.

کلیدواژه ها:

اندازه شرکت ، جریان وجه نقد آزاد ، استقلال هیات مدیره ، ریسک پذیری شرکت