پیش بینی مشارکت اجتماعی سالمندان بر اساس خودکارامدی در رفتارهای بهداشتی در شهر بجنورد در سال ۱۴۰۱

مقدمه: خودکارامدی سالمند در رفتارهای بهداشتی می تواند منجر به حفظ نگهداشت سلامت سالمند گردد و زمینه لازم برای داشتن زندگی فعال و مشارکت در زندگی اجتماعی را فراهم نماید. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی میزان مشارکت بر اساس خودکارامدی در رفتار های بهداشتی بر مشارکت اجتماعی در دوران سالمندی انجام شد. روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۳۸۰ سالمند بالای ۶۰ سال از میان سالمندان تحت پوشش مراکز بهداشت شهر بجنورد در سال ۱۴۰۱ به صورت تصادفی ساده جهت انجام مصاحبه دعوت شدند. جهت بررسی خودکارامدی در رفتار های بهداشتی، از پرسش نامه توانایی های خودرتبه بندی شده برای رفتار های بهداشتی و به منظور سنجش مشارکت اجتماعی نیز از پرسش نامه مشارکت اجتماعی طرح بررسی سلامت جامعه کانادا استفاده گردید. داده ها با استفاده از مدل Linear Regression در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین سن شرکت کنندگان، ۶۴/۷ ± ۹۶/۶۸ سال گزارش شد و بیشتر آنان ۲۲۴ (۸/۵۷ درصد) زن بودند. میانگین نمره مشارکت اجتماعی ۱۱۷/۰ ± ۲۲/۶ به دست آمد. افزایش سن، جنسیت زن و تحصیلات (سیکل) به طور معنی داری با کاهش مشارکت اجتماعی ارتباط داشت (۰۵/۰ > P). از میان خرده مقیاس های خودکارامدی در رفتارهای بهداشتی، خرده مقیاس خودکارامدی در مدیریت استرس، مشارکت اجتماعی سالمندان را افزایش داد. در مجموع، متغیرهای وارد شده به مدل نیز ۱۴ درصد مشارکت اجتماعی سالمندان را پیش بینی نمود. نتیجه گیری: خودکارامدی در مدیریت استرس، سن، جنسیت مرد و تحصیلات تبیین کننده مشارکت اجتماعی سالمندان می باشد؛ اگرچه این اثر مقادیر اندکی داشت و به نظر می رسد مشارکت اجتماعی سالمندان تحت تاثیر متغیرهای وسیعی باشد.

کلیدواژه ها:

Self-efficacy ، Health behavior ، Social participation ، Elderly ، خودکارامدی ، رفتارهای بهداشتی ، مشارکت اجتماعی ، سالمندان