بررسی رابطه فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش، قابلیت نوآوری و پیامدهای آن در ارتقای دانش فنی سازمانی (مطالعه مو ردی: شرکت های خدمات پس از فروش در صنعت خودروسازی ایران)

در عصر نوآوری های فناورانه و رقابت فزاینده سازمانی، شرکت ها برای بقا و پیشرفت، ناگزیر به ارتقای ظرفیت های دانشی و نوآورانه خود هستند. در این راستا، فرهنگ سازمانی و مدیریت دانش به عنوان دو عامل زیرساختی، نقش مهمی در ایجاد مزیت رقابتی ایفا می کنند. این پژوهش با هدف تحلیل رابطه میان مولفه های فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و قابلیت نوآوری در شرکت های خدمات پس از فروش فعال در صنعت خودروسازی ایران انجام پذیرفته است. روش پژوهش از نوع توصیفی- هم بستگی و مبتنی بر رویکرد کمی است. داده های مورد نیاز از طریق پرسش نامه محقق ساخته و استاندارد، از ۱۸۲ نفر از کارکنان گردآوری شد. روایی ابزار از طریق روایی محتوا و روایی همگرا بررسی و تایید گردید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی (CR) در سطح قابل قبولی گزارش شد. برای تحلیل داده ها از روش الگوسازی معادلات ساختاری (SEM) با بهره گیری از نرم افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل ها نشان می دهد که مدیریت دانش تاثیری مثبت و معنادار بر قابلیت نوآوری دارد. همچنین فرهنگ سازمانی، با ایفای نقش واسطه ای از طریق ارتقای فرایند های مدیریت دانش، به صورت غیرمستقیم موجبات بهبود ظرفیت های نوآورانه سازمان را فراهم می سازد. به ویژه، وجود فرهنگی مشارکتی مبتنی بر اعتماد متقابل و یادگیری مستمر در پرتو سبک های رهبری نوآفرین و تحول گرا می تواند به شکل موثری به توسعه دانش فنی و ارتقای قابلیت های نوآوری در حوزه های فناوری اطلاعات و خدمات پس از فروش خودرویی منجر شود. افزون بر این، یافته ها موید آن است که سبک های رهبری حمایتی و مشارکتی از طریق تقویت فرهنگ سازمانی و تسهیل فرایند های مدیریت دانش، نقشی کلیدی در ارتقای ظرفیت نوآوری ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، مدیریت دانش ، خدمات پس از فروش خودرو ، سبک های مدیریتی