تربیت و فرهنگ سیاسی سالم و کارکرد آن در ایجاد امنیت، پیشرفت و تو سعه در ایران

تربیت و فرهنگ سیاسی، نوعی از تربیت است که به واسطه آن، نظام سیاسی درصدد نهادینه کردن ارزش های خاص خود از طریق آموزش است و از جهاتی می توان آن را تابعی از فرهنگ عمومی یک جامعه و عاملی در امتداد جامعه پذیری سیاسی به شمار آورد. تربیت سیاسی بر شناخت مردم از نحوه کارکرد قدرت و حاکمیت و همچنین قواعد بنیادین در جهت به فعلیت رساندن سیاست، اصول، مفاهیم و اعتقادات مشترک یک ملت تاکید دارد. فرهنگ سیاسی نیز دارای اجزای معینی از قبیل ارزش ها، باور ها و ایستارهای احساسی مردم نسبت به نظام سیاسی خویش است. هدف از نوشتار حاضر، بررسی چیستی تربیت سیاسی، اهداف و در نهایت سازوکارهای صحیح تربیت سیاسی در ایران از طریق قانون مداری، گفتمان شکوفایی انسان و رفاه عمومی در راستای پیشرفت و توسعه پایدار است. بنابراین حاضر پژوهش براساس تلفیقی از روش های توصیفی، تحلیل منطقی و استدلالی، گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و با استفاده از آمارهای موجود صورت پذیرفته است. ازهمین رو، می توان ارتباط بین تربیت سیاسی، امنیت و پیشرفت و توسعه را به شکل ساختار علی بیان کرده و با استفاده از این مقوله در جهت برقراری وحدت ملی در راستای دستیابی به اهداف توسعه ای گام برداشت.

کلیدواژه ها:

تربیت و فرهنگ ، سیاست ، امنیت ، پیشرفت و توسعه ، ایران